16 jaar strijd over letsel na botsing

Ed Brouwer

Hijzelf heeft er een hard hoofd in. Het hele juridische gevecht kost al zijn energie en een hoop geld. Geld dat er bepaald niet in overvloed is na jarenlang wao.

65 is hij inmiddels en de inkomsten zijn er niet op vooruit gegaan. Zijn scepsis wordt niet gedeeld door zijn advocaat, mr. Hélène van Hout, hoewel zij tot voor kort somber gestemd was als het gaat om de intenties van London. Van Hout heeft de sterke indruk dat de verzekeraar hoe dan ook onder erkenning van de letselschade probeert uit te komen.

22 januari 1998. Met zijn vrouw naast zich, staat Robert Possemis in zijn auto voor het stoplicht te wachten als hij van achteren met volle snelheid wordt aangereden door een jonge vrouw die daarna nooit iets van zich laat horen. Possemis en zijn vrouw worden met ambulances afgevoerd. De verwondingen van zijn vrouw lijken mee te vallen. Zij accepteert jaren later de schikking die London Verzekeringen voorstelt, hoewel ze er na aftrek van advocaatkosten weinig aan overhoudt.

Whiplash

Meneer Possemis is er slechter aan toe. Hij heeft een gescheurde nekwervel en een whiplash. Hij kan door continue nekpijn, concentratieproblemen, migraine-aanvallen en ernstige vermoeidheid zijn werk als hoofdconducteur bij de NS niet meer doen.

Hij komt in een keurings- en trainingstraject terecht om hem weer aan het werk te krijgen, maar het lukt niet. Possemis wordt uiteindelijk in januari 1999 volledig arbeidsongeschikt verklaard. Met pijnstillers is hij nagenoeg gestopt. Die kosten hem zijn lever, vreest hij.

Alle dagen leeft hij met pijn. Zo actief als hij altijd was - zwemmen, dansen, vakanties - zo aan huis gebonden is hij sinds het ongeluk dat ook verhuizen nodig maakte naar flat waar alles gelijkvloers is en traplopen niet hoeft.

Achterdochtiger

Hij beaamt dat het slepende gevecht hem verandert. Hij is achterdochtiger, altijd bang het verkeerde te zeggen en hij is cynischer door de wetenschap dat hij is gereduceerd tot een stuk handelswaar.

Al zijn energie heeft hij nodig voor het juridisch gevecht met London Verzekeringen. Niet over de autoschade, de paar duizend euro was snel door London vergoed. Maar zijn letselschade loopt uit op een taai gevecht.

Op last van de rechter keert London als voorschot wel zo’n 40.000 euro uit voor verhuiskosten, gemaakte kosten en een deel smartengeld. En bij een bespreking wordt hem nog eens een slotuitkering van 5000 euro aangeboden. Daarbij wordt gezegd dat hij blij mag zijn dat al gegeven voorschotten niet worden teruggevorderd, omdat men de schade niet erkent. Maar Possemis kan dat bod onmogelijk accepteren.

Er komen zes dikke ordners met correspondentie, keuringsrapporten en processtukken op tafel, vergezeld van een lange lijst data. Al die kilo’s papier draaien in feite om de vraag of de aanrijding er wel de oorzaak van is dat meneer Possemis niet meer kan werken. De medisch adviseur van London Verzekeringen denkt daar heel anders over dan de deskundigen die op verzoek van Possemis en zijn advocaat rapporteren. Lag het niet aan werkstress? Aan dat vetbultje dat kort ervoor uit zijn nek was verwijderd?

Tuchtcollege

Dat zijn arbeidsongeschiktheid geen andere oorzaak heeft dan het ongeval, blijft London tot op de dag van vandaag ontkennen.

Volgens advocaat Van Hout heeft de verzekeringsarts van London het niet erg op whiplashpatiënten en wordt na haar klacht tegen hem bij het medisch tuchtcollege die uitmondt in een berisping van dit dossier een prestigekwestie gemaakt. Lastig voor meneer Possemis, is dat de rechtbank hem augustus 2007 met zijn claim in eerste instantie in het ongelijk stelt. Volgens advocaat Van Hout heeft de rechtbank zich gebaseerd op een eenzijdig en onvolledig conceptrapport waar aan de beoordeling geen arts te pas is gekomen.

Wat dan nog wel fijn is, is de constatering later van het Hof in hoger beroep, dat London onwrikbaar had aangekoerst op het definitief maken van het concept in plaats van te overleggen met het slachtoffer. Daardoor is het omstreden rapport nu van tafel. Het hoger beroep tegen het vonnis loopt inmiddels alweer geruime tijd.

Wereldbedrag

Veel schot zit er niet in en dat kan meneer Possemis financieel opbreken. Hij betaalt nu maandelijks vijfhonderd euro aan tussentijds gemaakte kosten aan zijn advocaat. Met wettelijke rente mee is het bedrag dat Van Hout claimt 2,5 ton. Mocht dat ooit worden toegewezen, dan blijft er na aftrek van onbetaalde advocaatnota’s voor meneer Possemis beslist geen wereldbedrag over. Maar als gezegd, hij verliest onderhand de moed dat London accepteert dat hij niet voor slachtoffer speelt maar het nu al zestien jaar ís. Van Hout verbaast het niet als London deze kwestie gebruikt om andere whiplashslachtoffers af te schrikken.

Aan opgeven is meneer Possemis nog niet toe - zijn advocaat net zo min. Blijft over de vraag wie de langste adem heeft?

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.