Grootstedelijke chaos

Ron Amesz

Mijn wereld is ingrijpend veranderd sinds ik in Leiden werk. Van provinciestad Alphen naar de grootstedelijke chaos van de Sleutelstad. Mijn wandeling van de trein naar de redactie is elke morgen weer een circusact. Net buiten dat ontzettend drukke station, rijden yuppen met bakfietsen mij op de stoep van mijn sokken. Taxi's volgen even later hun voorbeeld. Ik moet het - hoe heet het hier? - Schuttersveld over. Er is een verkeerslicht, maar daar kun je als voetganger wachten tot je een ons weegt. Ik trek de stoute schoenen aan en laveer tussen de wachtende auto's door. Het gaat weer nét goed.

De bocht om naar Rijnsburgersingel. De tegels liggen hier schots en scheef. In het keurige Alphen waren er - letterlijk en figuurlijk - al heel veel ouderen over gevallen. Slalommend langs bouwvakkers en hun zandhopen vervolg ik mijn weg naar de Heen en Weerbrug. Leuke naam, maar daarmee is alles wel gezegd. Ik snap er niets van. Waar moet ik lopen? Aan de rand, lijkt me. Fietsers denken daar anders over. Zoef, een scholier raast langs mijn hoofd.

Poe hé, ik ben weer in één stuk op de 3de Binnenvestgracht aangekomen. Morgen kan het anders zijn. Als mijn naam een tijdje niet meer in de krant opduikt, weet u dat dit provinciaalse meisje te vinden is in één van de Leidse ziekenhuizen. Of erger… Ik houd van bloemen.

Annelies Karman

Meer nieuws uit NHD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.