Moordenaar Nadine na acht jaar mogelijk met verlof

Leo van Gelderen
Hoorn

Wanda Beemsterboer las de brief die ze kreeg van het Informatiepunt Detentieverloop met gemengde gevoelens. Daarin staat dat Gerold O., die acht jaar geleden op 2 december haar dochter Nadine vermoordde, in de loop van dit jaar mogelijk ’de begeleide verlof status te verlenen’. O., die momenteel in een TBS-kliniek wordt behandeld, mag dan onder begeleiding zijn familie bezoeken.

„Je houdt er rekening mee, maar toch komt het als een schok”, zegt Wanda. „Nadat het bekend werd, heb ik trouwens heel veel telefoontjes gehad van mensen die meeleven. Zelfs op straat word ik aangesproken en wil men ons steunen. Dat medeleven doet mijn man Jacques en mij natuurlijk wel goed. Veel mensen denken dat hij, ook al is het onder begeleiding, straks kan gaan en staan waar hij wil. Daar is gelukkig geen sprake van. Het gaat om familiebezoeken en dan nog onder toezicht van twee man. In die zin kunnen we het nieuws ietsje relativeren.”

Oog in oog

Toch greep het Wanda naar de keel: „Daardoor komt alles in alle heftigheid weer naar boven. Ik mis Nadine elke dag en het gemis en de pijn zullen nooit meer verdwijnen. Terwijl we aan ons leven toch een positieve draai hebben kunnen geven. Mede dankzij de Nadine Foundation. Maar door dit nieuws maak ik alles weer extra mee. Ik zie ons weer zitten in de rechtszaal. Oog in oog met de moordenaar van mijn dochter.”

O. werd veroordeeld tot acht jaar cel en twaalf jaar TBS met dwangverpleging. Waarbij de rechter toen ook nog opmerkte ’dat deze man nooit meer vrij mag komen’.

Discussie

Wanda knikt: „Gevoelsmatig had en heb ik nog wel zoiets als: ’deze man mag nooit meer vrij’. Aan de andere kant begrijp ik de discussie die momenteel gaande is wel. Over de vraag of het zin heeft om iemand voor altijd achter de tralies te zetten. Nee, daar ben ik niet uit. Waar het mij in ons geval om gaat, zijn de waarborgen die Justitie ons en de maatschappij kan geven. Er zal toch een moment komen dat hij echt op vrije voeten komt.” Ze pauzeert even… „Daar moet, kan en wil ik nu nog helemaal niet aan denken. Maar goed, stel dat hij over een aantal jaren weer vrijkomt. Dan moet de kans op recidive natuurlijk in feite nul zijn. Je moet er niet aan denken dat dit een ander meisje ook overkomt.”

Ruimhartig

Ze is ruimhartig als ze zegt: „Ik kan deze stap van Justitie begrijpen. Het is, naar ik begrijp, een modelgevangene die aan alle programma’s meewerkt. Maar voor ons blijft het een moeilijk te verteren iets. Daar moet ik eerlijk in zijn. Maar dat lijkt mij als moeder van een kind dat je op zo’n vreselijke manier kwijtraakt, ook niet meer dan normaal. Het is natuurlijk een cliché, feit blijft dat wij levenslang hebben. En we elke dag weer hard moeten werken om te dealen met het gemis. Iets wat eigenlijk onmogelijk is.”

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen