Struinen langs Stichtse strandje (ca. 2 km)

Een collega die in Huizen woont, maakte me erop attent. Er is nog een stukje ’vrijwel onbekend’ natuurgebied tussen het strand Voorland en de Stichtse Brug. Het terrein aan de westzijde van de A27 is onderdeel van de Utrechtse Heuvelrug, maar je mag er vrij wandelen op ’wegen en paden’. Dat staat op het bordje vlakbij de loods van de Blaricumse Reddingsbrigade. Wegen zijn er niet, paden nauwelijks en de schoenen worden soms een beetje nat.

Rijdend op de A27 richting Almere neem ik afslag 35 en ga vervolgens op de Randweg naar Huizen en Blaricum dadelijk rechtsaf de Stichtseweg op. Na de bouwzandvlakte op de Blaricummermeent doemen links aan de horizon hoge bomen op. Daar is ook de parkeergelegenheid behorende bij het strand. Hoewel het een beetje een uithoek is staan er vrij veel auto’s, want het is warm vandaag. Op een bordje staat dat zwemmen wegens de aanwezigheid van blauwalg wordt ontraden, maar toch spetteren er aardig wat mensen rond in het Gooise nat.

Met de vijf Huizer ’sfinxen’ in mijn rug loop ik, gewapend met blocnote en fototoestel, in noordoostelijke richting langs het groene strandje naar de loods van de Blaricumse reddingsbrigade. Vlinders en libellen kruisen mijn pad, zoals het hoort op een hoogzomerse dag. Vanaf de steiger bij het boothuis J.H.H. Tabak buigt een grindpad om de groene loods heen naar rechts. Hier is het uitkijken geblazen, want meteen na de bocht is links het voetpad dat we moeten hebben. Dadelijk na het bordje van de Utrechtse Heuvelrug begint de ’kleine wildernis’. Tussen hoge rietpluimen door slingert een nogal drassig, maar uiterst romantisch graspaadje, dat af en toe verrassende uitkijkjes biedt op het Gooimeer. Het is er stil op die ene meneer na, die vriendelijk groet en stevig doorstapt. Zo stil dat ik het even niet vertrouw en omkijk. Dat doet die meneer ook en vervolgens nemen we elkaar een minuut lang op, uit de verte. Een vreemd gevoel bekruipt me. Maar gelukkig komt er een echtpaar aan, met de fiets aan de hand, en een surveillancewagen met twee terreinwachters.

Gerustgesteld vervolg ik mijn weg. Het wordt zelfs gezellig, want tussen het riet zitten hier en daar nog wat badgasten verscholen. Hier zingt ’s nachts de nachtegaal en bloeien vele wilde plantensoorten, weet ik, en ik mis mijn trouwe IVN-gids die me altijd de juiste namen influistert.

Na zo’n tweehonderd meter maakt het pad een scherpe bocht naar rechts en dadelijk komt de Stichtse Brug in beeld. In het water ligt een grote zandschuit, met twee grijpers die driftig in het zand happen. Onderhoudswerkzaamheden van de vaargeul in het Eemmeer wellicht? Als ik onder de Stichtse Brug doorwandel zie ik een groot bord van Verkeer en Waterstaat/Rijkswaterstaat dat mijn vermoeden lijkt te bevestigen. Hier is weer geen hond te bekennen. Alleen links over het water een rij fiere windmolens en een paar zeilbootjes op het water. Het zandpad voor mij daalt af naar het schiereilandje dat oostelijk van de Stichtse Brug ligt. Ik volg de sporen van profielzolen tot aan het midden van de landtong en geeft het dan op. Het is te warm. Misschien wordt hier wel een vogeleilandje gecreëerd, zoals er meer zijn in de buurt. Terug onder de brug gaat het pad linksaf, onder aan het talud van de Stichtseweg. Het voert rechtstreeks naar het achterste deel van het parkeerterrein van het Stichtse strandje.

Daar loopt een dikke zwarte buis naar een aggregaat dat veel lawaai maakt. Ernaast staat de vriendelijk groetende meneer van daarnet. Hij komt direct op me af en vraagt, wijzend op mijn blocnote en camera: ,,Wat moest jij daar nou?’’ De man blijkt opzichter te zijn van het bedrijf dat bouwzand door buizen spuit naar het toekomstige bouwterrein op de Blaricummermeent. Dat gebeurt vanaf boten die aanleggen bij de Stichtse Brug. Toen ik hem tegenkwam maakte hij zijn dagelijkse controletocht tussen de boot en het aggregaat. We vonden elkaar verdacht, daar tussen het riet, maar waren beiden gewoon bezig met ons werk.

JOS DE LEY

Wandeling: Vanaf Stichtse strandje naar de Stichtsebrug

Afstand en duur: 2 km, ongeveer een uur

Begin- en eindpunt: voorste parking bij het strand, Stichtseweg, Blaricum

Tips: trek laarzen aan; over het strandje teruglopen naar de auto is leuker dan over het langgerekte parkeerterrein.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.