Laatbloeier VZV gelooft er weer in

Fedde Hoogendoorn
’t Veld

Het is bijna alsof de klok heeft stilgestaan in de onderste regionen van deze voetbalcompetitie. Op het verlies van WMC na heeft iedereen die zich mengt in de strijd om degradatie gelijkgespeeld. Ook VZV-Wiron eindigde in een 0-0. Toch is er wel degelijk één ding drastisch veranderd. Bij VZV is het volste vertrouwen er weer, dat directe degradatie ontlopen wordt. ,,Het heilige vuur zat erin’’, vertelde oefenmeester Koos Hidden.

Hij zag zijn elftal uitblinken in een degradatiewedstrijd die alles om het lijf had: spanning, sensatie, strijd. Tegen het einde aan werd het een schiettent waar vanuit elke hoek en stand het geluk werd beproefd. Ontzettend chaotisch, maar wel vermakelijk. Hoe anders was dat in de eerste helft toen het een wedstrijd was waar vrijwel niets gebeurde en toch bijna alles fout ging.

Achterlijn

VZV bepaalde het spel maar miste diepgang en aansluiting om het verschil te kunnen maken. Bereikte iemand de achterlijn, dan werd de bal noodgedwongen voorgegeven in een leeg strafschopgebied. Bij Wiron speelde angst mee en werd er op de meest knullige manier balverlies geleden. Een probleem waar het elftal vaker last van heeft. ,,We durven soms niet te voetballen. Dan zijn we bang om fouten te maken’’, zei oefenmeester Mario Kuipers. ,,We moeten proberen om alles los te laten. Elke wedstrijd zien als een finale en risico’s gewoon nemen.’’

Dat gebeurde ook in die enerverende tweede helft. Beide elftallen kwamen los en met name VZV speelde met bluf en lef. Het elftal liet een kant van zichzelf zien waar Hidden al het hele seizoen op heeft gewacht. De ploeg is een laatbloeier en de trainer weet ook wel waarom. ,,Ze hebben in de gaten dat het nu niet meer één voor twaalf maar twee over twaalf is.’’

Onder druk blijken ze in ’t Veld dus beter te presteren. Maar hoe attractief en dynamisch er ook werd gevoetbald, VZV kampt met nog een probleem: ze missen het instinct van een sluipschutter. Roel Koenis had wel drie goals mogen maken. Thomas Dekker was besluiteloos toen hij de grootste kans van de wedstrijd kreeg. En Niels Leegwater had de pech dat de paal het eindstation was. Wiron bleef niet achter met het gedurfde voetbal en scoorde bijna zelfs vlak voor tijd.

De inzet van Perry Manshanden miste verfijning. Maar een winnaar was ook niet terecht geweest. Het duel op zichzelf was een overwinning voor beide elftallen. Het is een zelfvertrouwen boost die precies op tijd komt. Over twee weken spelen beide hun belangrijkste wedstrijd van het jaar. Wint Wiron van Nieuwe Niedorp, dan staat het boven de degradatielijn. En verslaat VZV diezelfde dag De Koog, dan is het een stap verder weg van directe degradatie. Hidden heeft alle vertrouwen. ,,Als dit het begin is van wat wij kunnen, dan moet ook De Koog eraan geloven.’’

Meer nieuws uit Sport

Meest gelezen