Sneeeeeeeeeuw!

Jacco van Oostveen

Sneeeeeeeuw! Zesjarige meisjes kunnen hard - en hoog - gillen, blijkt ’s morgens vroeg zodra de gordijnen zijn opengetrokken.

En verdomd: de wereld ziet wit. Buiten dalen grote vlokken neer op straten, huizen en auto’s, binnen weet de kleine meid niet hoe snel ze haar winterjas aan moet trekken. ,,Papa! Snel! Pak de slee! We gaan naar buiten!’’

Haar kleine broertje kijkt helemaal zijn ogen uit. In de 2,5 jaar sinds zijn geboorte heeft hij nog weinig sneeuw gezien. Aangestoken door het enthousiasme van zijn zus, stuitert hij door de kamer. Met een muts op zijn hoofd. ,,Naar buiten! Naar buiten! Sleetje! Sleetje!’’

Helaas voor de kinderen is hun vader ’s morgens niet zo snel. En deze morgen is hij ook nog met zijn verkeerde been uit bed gestapt. Ja, ik pak de slee. Eerst even een broodje eten. Dan douchen. Dan aankleden... En nee, jullie mogen nog niet naar buiten. Ja, jij bent al zes, maar je broertje is twee en hij loopt zó de weg op. Die sneeuw ligt er straks ook nog wel.

Tien minuten later is het gestopt met sneeuwen. En de (natte) sneeuw die is gevallen, is al zo goed als gesmolten. Deze vader loopt naar de schuur, maar beseft dat sleetje rijden op een nagenoeg sneeuwloze straat ’m niet gaat worden. Weer twee schreeuwende kinderen, nu van woede. En een vader wiens ochtendhumeur een nieuw dieptepunt heeft bereikt.

Meer nieuws uit NHD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.