Warm je mentaal aan Leker Vuurtje

De redacteuren van het Noordhollands Dagblad verkennen hun omgeving graag te voet. In de wandelrubriek Buitenom beschrijven zij hun favoriete routes. Dit is aflevering 72. Loop door Oosterleek en je voelt hoe een dorp bedoeld moet zijn. Een kerk, een kroeg, koeien en een weg die tussen de huizen naar de dijk kronkelt. Het gehucht van honderd zielen leunt tegen de Westfriese Omringdijk, waarachter de golven van het IJsselmeer. In de zomer kabbelend, bij winterse storm soms dreigend.

Als baken voor de scheepvaart waakt het vuurtorentje van het dorp niet alleen over passerende zeelui, maar ook over dijk en dorp. Een bescheiden vuurtorentje is het, in de lijn van een bescheiden dorpje. ’Het Leker Vuurtje’ noemen ze het torentje hier. Een vuurtje om je mentaal aan te warmen bij een ’rondje’ Oosterleek.

Je komt er met de auto: neem de afslag vanaf de oude provincialeweg Hoorn-Enkhuizen. Parkeer bij de kerk en proef meteen van de geschiedenis van het dorp. Het godshuis dateert van 1694, de tijd dat Oosterleek nog meer dan vijfhonderd inwoners telde. Visserij en een florerende landbouw boden toen genoeg om die honderden monden te voeden. Nu verdienen de meeste dorpsbewoners de kost buiten het gezichtsveld van hun vertrouwde kerktoren.

Het was in 1972 toen de Oosterlekers in deze kerk voor het laatst de handen vouwden. Daarna verdwenen de kansel en de kroonluchters uit het dorp. Het monumentale gebouw bleef: het wordt nog gebruikt voor trouwerijen, recepties en concerten. Neem vooral een kijkje op het indrukwekkende begraafplaatsje achter de kerk: nergens zie je zo’n intiem, sober schelpenkerkhofje.

Gevelsteen

We keren de rug naar de dijk en lopen het dorp in. Het oog valt op de stolpboerderij op nummer 16. Precies honderd jaar oud, meldt de gevelsteen. In verweerde letters staan er de namen van de jongens die destijds de eerste stenen van het pand legden. Ze hebben er niet lang plezier van gehad, leren we van de huidige bewoner. Voor ze twintig werden, overleden ze al aan TBC. De boerderij, destijds gebouwd in opdracht van de burgemeester/veehouder, is nu een van de pronkstukken van het dorp.

Verderop links de restanten van een treurige familiegeschiedenis. Achter door groen overwoekerde hekken zie je nog de contouren van wat eens de monumentale boerderij van mevrouw Balk was. Ze is er meer dan honderd jaar oud geworden. Zo vredig als ze er altijd had gewoond, zo onrustig werd het na haar overlijden, rond haar huis. Want haar erfgenamen kibbelen al tientallen jaren over de nieuwe bestemming. Zó lang dat het monument nu op instorten staat. Moet je het uitbundige groen zien, dat nu bezit neemt van alles wat er staat. Alsof het wil bewijzen dan de natuur sterker is dan de stijfkoppige mens.

Via de Lekerweg doen we de Molenweg in Wijdenes aan. Daar links de Kerkbuurt op en dan links via Het Wuiver linksaf de dijk op. Zo kom je weer bij de kerk. Let op de vergulde zeemeerman met de drietand, op de spits van de toren. De weg kwijt? Laat je dan leiden door de torenklok, die zich ieder half uur meldt. Of door het smartlappenkoor dat in de dorpsherberg repeteert. Hun naam? Oosterleed.

Jan Vriend

De wandeling is zo’n vijf kilometer lang en duurt ongeveer een uur. Honden aan de lijn.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.