Lingo

Joost Prinsen

Marije de Leeuw

Lucille Werner heb ik één keer ontmoet. Ik had nooit zo'n hoge pet van haar op. Ze presenteert Lingo en ik dacht: wat zij kan, kan ik ook. En als mensen iets kunnen wat ik ook kan, stelt het niet veel voor natuurlijk.

Afgelopen seizoen troffen we elkaar voor het eerst. Hilversum bestaat uit vele eilandjes dus onderlinge ontmoetingen zijn minder talrijk dan misschien wordt aangenomen. Het ons-kent-ons-gehalte is vrij laag.

We zaten in kleedkamers naast elkaar. Zij zat met Lingo in een studio links van de gang en ik met een quiz die ik presenteer rechts. Ik hoorde soms luid gejuich als zij weer met een opname begonnen was.

Rond kwart voor vijf zat mijn werk er op. Drie afleveringen gerepeteerd en gepresenteerd. Ik was gesloopt. Toen liep ze langs. ,,Hoeveel moet je er nog'', vroeg ze. ,,Ik ben klaar'', zei ik, ,,en jij?'' ,,Vier achter de rug, three more to go'', antwoordde ze opgewekt.

Ik schrok. Zeven afleveringen op een dag! En iedere keer vrolijk in de weer: ,,Goede avond lieve mensen, we zijn er weer met... LINGO!!!''

Wat Lucille Werner kan, kan ik niet. Dat was duidelijk.

Het programma dreigt nu opgeheven te worden. Misschien komt er ergens ver weg een zomerserie, misschien verhuist het naar een andere tijd op een ander net. Lingo lijkt op een kat met negen levens dus die opheffing loopt mogelijk zo'n vaart niet.

Beroerder is de manier waarop het gebeurt. Daar heeft mevrouw Werner namelijk geen enkele zeggenschap over. Zij zat met haar programma op Nederland 1, de meest bekeken publieke zender.

Aanvang: 19.00 uur, het moment waarop in veel Nederlandse gezinnen de tafel net is afgeruimd. In januari van dit jaar moest ze verkassen naar Nederland 2, aanvang 18.25 uur. En geloof me, dat dikke half uur eerder maakt een verschil van dag en nacht.

Zet Twee voor Twaalf, misschien de intelligentste quiz ter wereld, naar Nederland 3 om 18.25 uur en alle kijkers zijn vertrokken. Het is dé manier om sluipmoord op een programma te plegen. Ze verhuizen je van een avenue naar een zijstraat en zeggen dan: 'Wat woon je lelijk'.

Lingo heeft, aldus de bazen, dit jaar helaas te weinig kijkers getrokken. Dat had ik die heren een half jaar geleden al kunnen garanderen.

Ik ben ook wel eens in zo'n situatie geweest. Je lijkt op een kaatsbal. Welke kant je op gegooid wordt en wanneer: je weet het niet.

Maar als ze beginnen te gooien, is het moment waarop de bal voorgoed teruggaat in het netje zelden ver weg.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.