De diensttijd van: Henny Mier

Medewerker Internet

Als foerier had je niet zoveel mogelijkheden om de nieuwe lichting te pakken te nemen. Slaapzak passen op de toonbank en voelen welke lepel het beste paste, dan hield het wel op. Maar de jongens van de technische dienst van het 43e GNK hadden beet nemen tot een ware kunst verheven. Als er nieuwe banden voor de drie-tonners geleverd werden, zat daar standaard een begeleidende brief bij van de 'commandant'. Of een personeelslid de rubber uitsteeksels er af kon knippen om geen onverwachte koersveranderingen te veroorzaken. Een 'bolle' was dan dagen bezig met een nagelschaartje om de uitsteeksels kort te knippen. Op 21 maart kwam er van diezelfde 'commandant' een brief binnen om de winterlucht van de banden te vervangen door zomerlucht. Dit vanwege een ander uitzettingscoëfficiënt. Dat was weer goed voor uren werk verricht door een nieuweling.

Na een avondje stappen in 'de Tafelberg' in Blaricum wilde mijn bromfiets niet starten.Een geintje van mijn maten, maar ik zou ze wel terugpakken. In de Palmkazerne haalde ik diezelfde nacht nog het rooster uit de entree, een valkuil van 40 cm, diep lag te wachten op de lopende groep stappers. Een grote boom hield het licht van de lantaarnpaal weg.Ik ging naar de eerste verdieping en in het donker ging ik bij het raam wachten op de dingen die zouden gebeuren. Maar het liep toch even anders....

In de verte zag ik schittering van de ketting van de OKP. Dit is de officier die 24 uur de supervisie over de kazerne heeft. Hij liep naar ons gebouw, want op de benedenverdieping brandde nog licht. Een groepje 'jerrican-jimmy's' zat nog te kaarten. Ik heb nog nooit iemand zo hard, zo lang, en zo grof horen schelden als deze officier die in mijn valkuil viel.

Uiteraard kregen de jongens van de benedenverdieping de schuld Ik dook met kleren en schoenen aan onder de dekens. Toen wij vrijdagmiddag om 16.00 uur met de bus van het terrein af reden, werden zij nog een uur vastgehouden om de schuldige te pakken te krijgen !

Die zat al in de trein naar Alkmaar.

De Johannes Postkazerne in Havelte had net zoveel bewoners als een flink dorp. De avonden werden gevuld met cursussen, B-films en af en toe trad een onbekende band op. Maar de dienstplichtigen werden verrast met een optreden van 'Earth and Fire' met Jerney Kaagman in een leren pak ! De zaalcommandant was een onderofficier die met 8 soldaten moest zorgen voor de bezetting van de kassa's, de kaartjescontrole en een ordelijk verloop in de zaal. Die avond was ik de wachtcommandant... Met de hele groep gingen wij om de tafel zitten brainstormen hoe wij rijker konden worden van dit optreden waar heel wat belangstelling voor was. De zwakke plek was de kaartjescontrole. Je moest het entreebewijs doormidden scheuren en dan een plek zoeken in de zaal. Dat scheuren veranderden wij in inleveren en één van de soldaten liep met de verzamelde kaartjes naar de kassa om ze nog een keer ter verkopen.Iedereen kon naar binnen, zelfs alle trappen in de zaal waren bezet. Het optreden van Jerney leverde ons toch zo'n 100 gulden de man op. Voor die tijd geen gek bedrag. De opleiding in Bussum werd na bijna 6 maanden afgesloten met een verrassingstocht. Wij zouden  overnachten in Leeuwarden en de volgende dag zouden wij bij Holwerd gaan wadlopen naar Ameland. Helaas mocht ik niet mee, want ik had 'O-3'vanwege een vergroeiing in mijn rug. Maar de leiding had nog een blarenprikker nodig en dat leek ze wel een mooi baantje voor mij. In Holwerd ben ik nooit gekomen, want op de luchtmachtbasis bleek een 3tonner stuk te zijn. Deze moest met de overtollige bagage van de deelnemers bewaakt worden. En ik was de klos...

Toen de groep uit het zicht was, dacht ik even na over een zinvollere dagbesteding. In de Friese hoofdstad woonde nog een studievriend. Een zuinig type dus ik nam een krat halve liters Amstel mee om de dag leuker te maken. Gezelligheid kent geen tijd dus om half vijf werd het tijd om op te stappen. Om vijf uur zouden de manschappen weer vertrekken van de kazerne, dus zoveel tijd had ik niet meer. Een telefoontje naar het vliegveld moest de vrachtwagens tegen houden.  Ik verzon een naam en een officiersrang en zei dat de bestuurders niet voor 17.00 uur het terrein mochten verlaten. Op het fietspad hield ik een bromfietser aan die  mij naar de luchtmachtbasis moest brengen. Als beloning kreeg hij één van de biertjes die over was. Bij de uitgang van het terrein stonden de chauffeurs al te mopperen dat ze het niet voor 5 uur weg mochten. Met een heel dikke tong vertelde ik ze het verhaal en met een gratis rondje in het vooruitzicht gingen wij weer richting Palmkazerne.

"Verheugd deel ik u mede dat de keuze om deel te nemen aan Prinsjesdag(1975)  op ons bataljon is gevallen",

aldus commandant Raap.

Hij was de enige die blij was, maar hij hoefde niet mee.

Vanaf die tijd was alles anders. IK moest stoppen met mijn zwarte handel, er moest overgewerkt worden.

Alle onderscheidingen, insignes en strepen moesten van de kleding verwijderd worden en op transport gezet

worden naar de kledingmakers ergens op de Veluwe.

De schoenen, wapens helmen, alles moest glimmen. Dus dat was poetsen en hoofddeksels verven.

Iedereen was er ziek van.

Het ergste was nog dat je moest leren stilstaan. Geen 10 minuten, maar 3 uren !

Dit werd dus wekelijks geoefend. Gelukkig zat er wel een opbouw in: eerst een half uur enz.

"Het zag er fantastisch uit in Den Haag", aldus de leider. Of was het lijder...

Hoe corrupt het was bij de parate troepen bleek wel toen wij MIO-inspectie kregen.

Iedereen was al weken zenuwachtig, want dit was toch wel het zwaarste onderzoek op militair gebied.

De onderste steen zou boven komen.

De deur van mijn magazijn ging open en daar verscheen een lid van het MIOteam.

Hij had een pak onder zijn arm.

"Sergeant Mier, heeft u in uw voorraad nog een nieuw  jasje maat 51"?

"Die maat heb ik nog hangen".

"Mijn jasje begint een beetje kaal te worden. Kan ik het omruilen"

"Als ik niet in de problemen kom in het eindrapport heb ik geen bezwaar".

Meer is er niet gebeurd die dag.

"Het magazijn van de foerier zag er voortreffelijk uit", aldus het verslag

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.