Het mooiste van dorp en polder

De redacteuren van het Noordhollands Dagblad verkennen hun omgeving graag te voet. In de wandelrubriek Buitenom beschrijven zij hun favoriete routes. Dit is aflevering 84. Ter kerke gaan in de polder. Dan pak je natuurlijk het kerkepad. Ook een roze maandag bekend als pottenpad, maar daar doen we niet aan. Dwars door de Eilandspolder en niet altijd toegankelijk, want de vogeltjes willen ook rust. Maar voor we over het oeroude land stappen, starten we bij De Waag in hartje De Rijp.

We gaan het mooiste van het dorp en van de polder beleven. En eigenlijk hadden we een rugzak of twee mee moeten nemen, want er is hier volop handel langs de straat. Je kunt de route uitbreiden tot de haring- en henneproute, al kom je geen koffieshop tegen. Wel haring en volop horeca. Jan Adriaanszoon Leeghwater noemde De Rijp ooit het mooiste dorp van Holland. Nou, daar komt hij aardig dichtbij. Je zult hier maar wonen. Of gewoond hebben.

Door de Rechtestraat richting Beemster en rand van het dorp. Van het ene prachtgeveltje naar het andere prachtgeveltje. Af en toe verwacht je Ot en Sien om de hoek. Volop te koop op de Rechtestraat bij een uitdragerij waar je van fiets tot wastobbe kunt krijgen. Een steenworp verder een Frans aandoend brocantewinkeltje ’La petite souris’. Maar we kwamen voor het lopen. Links het Oostdijkje op. Daar lonkt de polder al. Oeroud land toen het nog een Schermer eiland was. Dat zie je ook op de boerderij Schermer Eylandt van Evert en Leijntje. Biologisch boerenbedrijf in vogeltjesland.

Bij het rijtje knotwilgen gaan we van de dijk af. Ontmoeten een eenzame visser en voelen eindelijk gras onder de voeten. De hond moet aan het hek gebonden. Verboden voor viervoeters. En van 15 maart tot 15 juni ook verboden voor tweevoeters. Dan is het broedtijd en gaat de ophaalbrug genadeloos omhoog. Hier zie je de eilandjes land en bijna net zoveel water. Boterbloemen, rietsigaren en een koolwitje dat voor ons uit dartelt. Geklots in het water. Paaitijd voor de brasems?

Het karrenspoor (platgereden gras) door de Eilandspolder voert ons langs de sloot naar Noordeinde. We gaan voort over de klinkers. Aan de kant van de weg staan bloempotten, een oude lantaarn en nog iets roestigs. Gratis mee te nemen. Nu hebben we die rugzak weer nodig. Links de Eilandspolder en rechts hebben we de Sapmeer.

Voort naar Graft. Een wandeling van zeven kilometer en toch een driedorpentocht. In Graft zijn we duidelijk weer in de bewoonde wereld. Alles is te koop. Ah modelauto’s, die hadden we nog niet.

Bij de benzinepomp lopen we De Rijp weer in. Een steenworp verder kunnen we alweer groente kopen. Bietjes met het loof er nog aan, gele bonen, sla, uien. Ooit was dit tuinbouwgebied kan dorpeling Piet Aardbei je vertellen. Nu is de Eilandspolder vooral koeienland. Langs de oude school en het oude postkantoor De Rijp weer in. Bijna bij het eindpunt. Ah, daar staat een viskar. Onbetwist de kibbeling specialist. Dat kunnen we zonder rugzak wel kopen. Want als we alles langs de weg hadden willen meenemen dan hadden we eerst die camper moeten kopen in Graft. Dan kon je met een wagen volgeladen naar huis.

Rien Floris

Wandeling lengte: 7 kilometer. Duurt: Ruim een uur. Honden op het deel in de polder verboden.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.