Wandelen: Romantiek in de Eilandspolder (16,3 km)

Op een bankje voor de dijk. Het uitzicht doet ons zwijgen. Foto HDC Media/Marja van Spaandonk

Ron Amesz

Weidse uitzichten, onvervalste Hollandse luchten, een stevige wind die het riet langs de vaarten doet ruisen, idyllische dorpjes als De Rijp, Graft, Grootschermer en Driehuizen en dan ook nog een rustplek in de middle of nowhere waar je zelf een kopje koffie of thee mag maken. Holland in een notendop. Romantischer kunnen we het niet maken.

De naam van het startpunt alleen al: Wollandje in De Rijp. Met zo'n naam kan het toch echt niet misgaan. En dat gaat het ook niet. Zeker niet als we in Graft ook nog voor het kleinste winkeltje van Nederland staan (anno 1890). Wat een plaatje.

We zouden een kilometertje of zeven lopen door Eilandspolder. Echter het licht, de lucht en de ruimte hebben zo'n enorme aantrekkingskracht op ons, dat we zonder dat we het in de gaten hebben er ruim zestien van maken.

De wandeling start dus vanaf parkeerplaats/busstation Wollandje in De Rijp. Terug naar de weg, rechtsaf de brug over en linksaf Westeinde, de Rijp uitlopen naar tweelingdorp Graft. Daar bewonderen we het raadhuisje uit 1613, gebouwd in de Hollandse renaissancestijl, dat misschien wel het mooiste van Nederland is. Dat vinden wij tenminste, maar we zijn dan ook in een nostalgische bui. We gaan rechtsaf, brug over en we zijn alweer uit Graft. Nog een brug en daar is het al even pittoreske Noordeinde waar we uitgebreid stil staan bij een beeldschoon kerkje, met daarnaast een huisje en een appelboompje er voor. Over idyllisch gesproken: het terras aan het water van restaurant De Kleine Haag is ook een aanrader.

Einde bebouwing linksaf een asfaltweg op. We blijven het weggetje op de dijk vervolgen, nemen een bocht naar rechts en dan weer naar links. We pauzeren bij een vogelnatuurgebiedje met de intrigerende naam Siberië. Vanaf hier is goed te zien dat de Eilandspolder hoger ligt dan de omliggende droogmakerijen. We wandelen met de wind in onze rug en door onze haren verder en genieten met volle teugen van het prachtige landschap. Dan wacht ons een grote verrassing ten hoogte van boerderij Frijhof. 'Rust' staat er op een bord en een smal trappetje voert je naar beneden naar een lieflijk tuinhuisje. Daar mag je een kopje koffie of thee zetten, een koek de Bastogne pakken uit een ouderwets koekblik en er staat ook nog een jerrycan met vers water. Op de grond een paars bakje. Voor de hond. Wie wil, laat een vrijwillige bijdrage achter. We zijn ontroerd. Dat dit nog kan in Nederland. Zo lekker smaakte koffie en koek in geen jaren. Daar staan we overigens niet alleen in getuige de vele tekstjes in het gastenboekje.

Het asfaltpad gaat over in een graspad. Misschien wel het mooiste stukje van deze wandeling. Ter hoogte van de eerste boerderij aan de linkerkant gaan we linksaf via een klaphekje een bruggetje van twee balken over. Wie een hond mee heeft, moet er dus wel zeker van zijn dat die te tillen is of acrobatische toeren uit kan halen. De onze is te groot om te tillen en vindt gelukkig zijn eigen manier om de hindernis te nemen.

Over een smal voetpad passeren we een boerderij, gaan rechtsaf en lopen richting kerktoren van Driehuizen. Hier moeten we rechtsaf de Kleine Dijk op, maar wij gaan eerst linksaf. Driehuizen is zo'n schattig dorpje met houten huizen, daar moet je gewoon even doorheen lopen of pauzeren in het plaatselijke restaurant.

Terug naar de Kleine Dijk, waar we we in een stalletje langs de weg een bakje pruimen kopen. Die smaken heerlijk op een bankje voor de dijk langs de Schermerringvaart. Het uitzicht doet ons zwijgen.

Schuin links gaat ons (smalle) pad verder. Bij een driesprong linksaf en we nemen het pad over de dijk. De brug laten we links liggen en vervolgen onze weg tot die afbuigt. Rechtdoor via een overstapje een grasdijk op. Die overstapjes en klaphekjes geven deze wandeling toch iets extra's. Je hebt totaal geen last van verkeer, waardoor je je een met de natuur voelt. We blijven langs de vaart lopen tot we van de dijk af door een klaphekje moeten. Na het passeren van een molen het volgende klaphekje en verder met de ringvaart links van ons. Bij de bebouwing rechts de dijk af, klaphek door naar een parkeerterrein, linksaf, rechtsaf door Grootschermer. We lopen naar Noordeinde en pakken vanaf daar hetzelfde stukje als op de heenweg: via Graft naar De Rijp. Geen straf om voor de tweede keer op een dag in het 'beste dorp', zoals waterbouwkundige Leeghwater zijn geboorteplaats noemde, te komen.

Marja van Spaandonk

Lengte: 16,3 kilometer Start en eind: Busstation/parkeerplaats Wollandje, De Rijp.Horeca: Café De Vriendschap, Driehuizen, De Kleine Haag, Noordeinde.Honden: Ja (er zijn wel enkele opstapjes).

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.