Alimentatieplicht als molensteen

Alimentatie staat ter discussie. Steeds meer politici vinden dat voormalige echtelieden niet te lang van elkaar afhankelijk moeten blijven als hun huwelijk is ontbonden. Nu hangt die jarenlange plicht vaak als een molensteen om de nek van ’zielige vaders’.

Regelmatig krijg ik vragen van zulke vaders. Huwelijk op de klippen, kinderen kwijt, maar als het op betalen aankomt weten hun exen ze te vinden. Dat is toch onrechtvaardig? In echtelijke twisten meng ik me liever niet. Bovendien zijn moeders na een echtscheiding vaak ook niet te benijden. Maar deze vaders vragen steun in hun strijd tegen Vrouwe Justitia. De alimentatiewet zou in het voordeel zijn van de vrouw, die het kind mag houden, niet hoeft te werken en als bonus jaren haar ex-echtgenoot mag plukken. Peter is zo’n zielige vader. Ooit haalde hij een jonge bruid uit Suriname van wie hij zielsveel hield. Kosten noch moeite spaarde hij om het haar in Nederland naar de zin te maken. ,,Liefde maakt blind’’, zegt hij nu. Daarom trouwde hij, hoewel hij veel meer in te brengen had, toch in gemeenschap van goederen. Zijn toespeling op huwelijkse voorwaarden vatte zij op als een motie van wantrouwen. Peter zwichtte, want zijn aanstaande en haar familie leken hem zo degelijk. ,,Het was God voor en God na.’’ Maar na de eerste huwelijksjaren verslechterde de relatie. Ook hun dochtertje kon niet voorkomen dat Peters echtgenote na 7 jaar wilde scheiden. De emotionele klap was al groot, maar door onhandig onderhandelen kreeg hij ook zakelijk een dreun te verwerken. Meer over dit onderwerp op de ombudspagina in deze krant van maandag 10 oktober

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.