De buurvrouw is altijd dichtbij

Noord-Holland telt wel duizend restaurants. Zoek dan maar eens uit waar je het lekkerste eet?! Omdat iemand het moet doen, prikt culinair redacteur Jurriaan Geldermans wekelijks een vorkje buiten de deur en geeft hij zijn ongezouten oordeel over prijs en kwaliteit. Vandaag Bij de buurvrouw in Heemskerk. het resultaat: 7,5.

Op een winterse dag begin 2004 was er nog plek aan de bar, omdat Bij de buurvrouw verder tjokvol zat. Ofschoon er een leuk dixielandbandje speelde, viel het niet mee. En daar was het cijfer ook naar.

De maandag na publicatie hing eigenaar Jeroen Duinmayer gelijk al aan de telefoon (huilend kindje op de achtergrond): pas net begonnen en diep in de schulden, was hij er dóódziek van. Dat was ik in al die jaren die volgden ook een beetje, want ik had wellicht te hard geoordeeld over iemand die klaarblijkelijk zijn stinkende best doet. De buurvrouw was dus altijd dichtbij...

Jeroen liet het er niet bij zitten, rechtte zijn rug en ging er dubbel hard tegenaan. De parfait die geen parfait was ging van de kaart, vlees van de zijlende werd vervangen door de nog zachtere ossenhaas, kortom, het beste was niet goed genoeg. Met als resultaat dat ’de buurvrouw’ altijd vol zit en per week 600 gasten serveert. Tijd dus voor een hernieuwde kennismaking. Het uiterlijk van ’buuf’ is in bijna zeven jaar weinig veranderd. Van buiten wordt het cirkelvormige pand nog altijd gemarkeerd door rood-witte markiezen en van binnen is het immer een vrolijke bende van Friese doorlopers, hoedendozen met planten erin en ouderwetse Singers (waardoor ik mij de vorige keer geloof ik wat liet opnaaien). Heel mooi is de boom in het hart van de zaak, in de schijnbare schaduw waarvan de gast zich koestert.

Wat wel veranderde is de kaart. In die zin dat Jeroen en zijn brigade veel nadrukkelijker dan destijds een echt steakhouse willen zijn. Maar laten we bij het begin beginnen: ’het rokend vogeltje’ (€ƒ|9). Dat is dus een salade met gerookte kip, uitgebakken spek en een dressing van pesto, waarmee het gerecht al vanaf de start een topper is. En afgezien van de truttige naam (sorry Jeroen) ís het ook een prima salade, die uiteraard gedomineerd wordt door kip en spek en verder door dun gesneden rode ui en stukken paprika. Wie die smaakmakers even wegdenkt, ontdekt hoe mooi de mesclun van slasoorten op elkaar af is gestemd. Volle tonen van rucola en bietenbladsla tegenover het krokantje van ijsbergsla, waarvan je uiteraard alleen het topje ziet. En dan die zelf gemaakte pesto, waaraan in Umbrië zelfs een volksliedje is gewijd: Leve de pesto, in een vertaling van de leukste Italiaan van Noord-Holland, Aldo Cuneo. ’Bewonder hoe mooi/is de Koning Pesto/gestampt met de stamper/gestampt met liefde/met geduld en met mijn hart!’ Heel emotioneel.

In de mosterdsoep met zalm (€ƒ|5,50) toont buurvrouw zich eerder dik dan mollig, maar bij ieder hapje zalm krijg je wel een kleine smaakopdoffer, terwijl rauwe ringetjes prei een lekkere bite geven. Een dergelijk spanning zoekt Jeroen ook in het hoofdgerecht van Ierse tournedos met gegrilde cashews en sugarsnaps. Terzijde: het woord tournedos komt van niemand minder dan Auguste Escoffier, die een bijzondere creatie componeerde voor Rossini: een dikke haasbiefstuk bovenop een in jus gedrenkte reuzecrouton, met daar bovenop een net zo dikke plak ganzenlever én heel veel geschaafde truffel. Deze combinatie achtte Escoffier zelf zó gewaagd, dat hij niet wilde dat gasten zagen wat de componist kreeg voorgeschoteld. De obers moesten de andere cliënten de rug toekeren: ’tourner le dos’ in het Frans.

Nu ja, de Ierse haasbiefstuk van Duinmayer is perfect, waarbij het boterzachte vlees smaak krijgt van de bbq en beet dankzij die zoete peultjes en aardse noten. Rijke zuren komen van de rode wijnsaus, die trouwens wel wat heter mag. Net als het bord. Voeg daarbij de kostelijke, in de schil gebakken aardappeltjes (Charlottes?) en beste patatten met lekker zure mayo, de gegratineerde lof in room en de licht gemarineerde koolsalade, en het is duidelijk: Jeroen is in de achterliggende jaren enorm gegroeid. Ook in de keuken.

Met de stoomboot van Sint Nicolaas alweer aan de einder, kan het nagerecht van speculaasijs met schuddebuikjes en slagroom (€ƒ|5,25) niet stuk. Heerlijk ijs, boordevol koekkruim, met een knappertje van die schuddebuikjes: kleine bolletjes van speculaas, die je als Piet zomaar rond kunt strooien. Of als buuf natuurlijk. Want de buurvrouw is altijd dichtbij...

JURRIAAN GELDERMANS Bij de Buurvrouw, Communicatieweg 4D, Heemskerk, 0251 – 235579, www.bijdebuurvrouw.nl .

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.