In voetsporen van kroonprins

Patrick van den Hurk

'In de voetsporen van de kroonprins'. Een nieuwe wandeling over Wieringen met die naam voert bezoekers van museum Jan Lont naar het vroegere pastorie, ooit woonhuis van Friedrich Wilhelm von Hohenzollern in Oosterland. En komt langs allerlei plekjes waar de Duitse kroonprins in ballingschap van 1918 tot 1923 op het voormalige eiland heeft vertoefd.

De route over circa vijf kilometer is te lopen in een dik uur. Gebaseerd op tal van foto's die in de loop der jaren van kroonprins Wilhelm - na de Eerste Wereldoorlog niet direct welkom in zijn vaderland - zijn opgedoken.

,,Het is een bewuste keuze om de afstand kort te houden, zodat ook kinderen mee kunnen lopen'', zegt Maria Koolen (61), die met Ina Schoenmaker (59) de tocht heeft uitgestippeld. ,,Dat is ook makkelijker met een bezoek aan het museum te combineren, waar een thematentoonstelling is gewijd aan het verblijf van de kroonprins op Wieringen.''

Hoefijzers Die duurt tot 3 november. ,,Compleet met originele voorwerpen van toen. Zoals hoefijzers die hij heeft gesmeed, zijn voorzien van zijn initialen. De bedankbrief die hij achterliet bij zijn vertrek in het geniep. En memoires die de prins heeft geschreven en aan de havenmeester van De Haukes heeft gegeven'', vult Schoenmaker aan.

De wandeling gaat onder meer langs de Stroeër begraafplaats, door het glooiende landschap naar Vatrop, rond de Oosterlander Michaëlskerk, over de dijk, langs het wad en de kleiputten terug naar het museum.

,,Te voet, de prins liep vaak rond op klompen, of met zijn motorfiets maakte hij regelmatig een rondje. We hebben bewust naar plaatsen gezocht waar de fotograaf die het plaatje van hem schoot ook moet hebben gestaan.''

Hoewel de Duitse kroonprins niet voor zijn lol op Wieringen verbleef, probeerde hij er het beste van te maken. Dat hij het er ook wel eens van nam en er zelfs nazaten van hem op Wieringen rondlopen, is een van de vele verhalen die de ronde doen.

,,Wat waar is en wat niet, is moeilijk te zeggen'', stelt Koolen. ,,Wat we zeker weten, is dat hij toen op het eiland is beland, omdat hij van de geallieerden geen bewegingsvrijheid mocht hebben, zo geen schade meer kon berokkenen. In het begin waren er veel Wieringers anti-Duits, na een poosje ontdooide die houding ten opzichte van de prins.''

Mooie anekdote is die over een visserman, die geld van de Duitse kroonprins aannam voor een nieuwe boot om hem te helpen vluchten. ,,Terwijl Wilhelm vermomd als visserman op hem stond te wachten, heeft hij hem in de steek gelaten. De kroonprins kon dat niet aangeven, want wie zat er nu fout?''

Of die van de kraamvrouw, die kruiden plukte bij het wad en daarbij geregeld door de prins werd geholpen. ,,Toen hij wat te vrijpostig werd, zei deze Peet Keizer of Keijzer 'Pas op hoor, ik ben een Keizer, jij moet nog maar zien of je dat ooit wordt.' Zij was daar niet van gediend.''

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.