De tijd vliegt 7

Jurriaan Geldermans
HEEMSKERK

Soms lijkt de tijd stil te staan. Vooral daar waar de waan van de dag geen vat heeft op het leven. Dat is troostrijk. Want hoe turbulent de tijden ook, niet alles van waarde is weerloos.

Landgoed Marquette, met het gelijknamige kasteel in het hart, is zo'n plek. Oh, het château (een van de vroege eigenaren was een Fransman en die gaf het landgoed zijn naam) is zelf middelpunt geweest van oproer en verzet. Tot in de Tweede Wereldoorlog, toen de Duitsers het als weerstation gebruikten en de geallieerden het vanuit de lucht bestookten. Wat heet: tot op de dag van vandáág, want landgoedeigenaar PWN voert van onze centen z'n eigen oorlogje en wil nog altijd de eeuwenoude bomen langs de lange oprijlaan kappen. Maar juist doordat Marquette dit alles overleefde en overleven zal, staat de tijd er stil.   Stil staat ook gastheer André Kriens (figuurlijk dan want druk druk druk), die er in 1980 al was, toen met de oude jonkheer Gevers de laatste adellijke bewoner vertrok en Château Marquette een horecabestemming kreeg. Als restaurant, conferentieoord, Ierse pub, ING-speeltje, trouwlocatie en hotel. Niet dat Kriens altijd bleef – tegenspoed klopt overal aan – maar sinds uitbater NH-hotels het kasteel en restaurant weer nadrukkelijk voor gasten van buitenaf opende, is hij de constante factor. De menukaart toont drie gangen (35 euro) en je kunt steeds kiezen. Tot aan de zoete toet of het plateau de fromage. Wie vier gangen wil kan eenvoudig beide voorgerechten nemen (6,50 euro extra). Al brengt het André wel wat in de war want wie had nu wat? Net zoals de keuze van de wijnkaart (een fantastische witte Les Jamelles uit Pays-d'Oc, 27,50 euro) verwarring geeft: de gastheer komt met een Italiaan aanzetten. Dat is echter snel rechtgezet, want Kriens blijkt nergens te beroerd voor. Zulks geldt evenzeer voor de de leerling-kok in de keuken (chef Jeroen is vrij), die een aardige carpaccio presenteert. De ossenhaas is helaas wel wat nat (het ís ook een  regenachtige lente) hetgeen wordt versterkt door de half tomaatjes die erop liggen en die natuurlijk ook hun sap verliezen. De klassieke pijnboompitten, pittige kappers en drie olijven peppen de smaak op, net als de geraspte kaas. Al kun je die beter in schilfers over de creatie strooien. Net zoals je de miniatuur brioche op het laatste moment zou moeten roosteren, om een warme component te hebben. En een oudbakken smaak te voorkomen. Tussengerecht wordt dus de aspergesoep. Geen velouté (gebonden soep) maar eerder een bouillon, die hoog op smaak is. Een fijn mondgevoel geeft de gehakte bieslook, al zou een mens wensen dat het stukken asperge waren die een beet boden. Die zitten er echter niet in. Kriens intussen wijdt uit over de economie in het algemeen en de crisis in het bijzonder, waarbij we niet moeten blijven streven naar meer, meer, meer maar misschien wat eerder tevreden zouden moeten zijn met wat we hebben. Dus mij hoor je niet over die mankerende asperges. Bij het uitserveren van het hoofdgerecht is André weer op en top ober: pas op, waarschuwt hij, de borden zijn heet. 'En de producten erop eveneens'. Het eerste klopt, het tweede niet. Nu ja, de entrecôte – voortaan graag even vragen welke cuisson het vlees dient te hebben, mijnheer Kriens, want deze is te veel doorbakken – blijkt warm, maar de aardappeltjes in room zijn koel, net als de risotto onderop. En de asperge (daar is-ie alsnog!) blijkt slap en doorgekookt. Dat zal aan de hoogste bazen van NH-hotels liggen, want die vormen het volgende onderwerp dat de gastheer klassikaal behandelt. Waardoor de smakelijke kazen als toet ('een Belg, een Corsicaan en twee geiten, maar vraag me niet naar de namen, want ze staan pas kort op het menu') alle tijd krijgen om mooi te chambreren. Als André na de interessante rondleiding ('geen idee wie die portretten voorstellen maar ik zou het eens kunnen opzoeken') tot slot nog eenmaal het podium kiest en een boek toont met tweeëntwintig varianten van bruidsbuffetten, maant zijn collega hem tot kalmte: 'Rustig maar mijnheer Kriens, u hoeft nog slechts anderhalf jaar'. En opeens vliegt de tijd. Château Marquette, Marquettelaan 34, Heemskerk, 0251 – 257025, www.nh-hotels.nl.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.