Interview, De Walvis in Ruud Keinemans

Ruud Keinemans ’in alle vroegte’ voor de toeristen komen op het terras voor De Hoop op d’Swarte Walvis.
© Foto Wim Egas
Zaandam

Ruud Keinemans is een econometrist met liefde voor mooie wijnen, een actuaris die liever gasten ontvangt dan pensioenen uitrekent of financiële producten helpt ontwikkelen, een restaurateur die als regionaal voorzitter van Koninklijke Horeca Nederland opkomt voor álle Zaanse horecaondernemers. „Als je iets wilt bereiken moet je er zelf de schouders onder zetten en mensen zien mee te krijgen. Zo ben ik ook als partner in ’de Walvis’ terechtgekomen. Ik werd gevraagd om mee te denken en het werd meewerken. Hoe Zaans wil je het hebben.’’

Ruud Keinemans heeft iets met de Zaanse Schans, met in de volksmond De Walvis, met ondernemen, met waterpolo - van oudsher zijn sport -, met eten en drinken, met de Zaanstreek. Hij verhuisde in 2002 met echtgenote Heleen van een ruime twee-onder-een-kap op het Zaaneiland in Zaandam naar een klein koopmanshuis op de Schans. Hij koestert de herinnering aan het heerlijke 19-de eeuwse dorpsgevoel van weleer. Inmiddels passeren jaarlijks meer dan twee miljoen mensen zijn huis, maar als restaurateur zie hij dat vooral als positieve ontwikkeling. „Dit huis, het restaurant en de hele Zaanse Schans is geschiedenis. Fantastisch om daar onderdeel van te zijn.”

’Wij’

Bij Ruud is het bijna altijd ’wij’. „Ik zoek de verbinding, altijd al gedaan. Met veel mensen met wie ik als jongen al bij Nereus waterpolo speelde heb ik nog steeds contact. Zo heb ik ook Heleen leren kennen. Uit de Zaanse waterpolowereld zijn hechte vriendschappen, huwelijken en zakenpartners uit voortgekomen. Je weet vanuit de sport wat je aan elkaar hebt. Teamgeest; voor elkaar door het vuur gaan. Het is zo belangrijk, ook in een restaurant. Je bent samen zó veel sterker.”

Als 19-jarige woonde hij al op de Zaanse Schans met zijn toenmalige vriendin op het plein ’t Glop. Zijn eerste kennismaking met ’De Walvis’ dateert van 1989, dist hij uit het verleden op. „Heleen en ik zouden op vakantie gaan en ’s nachts vliegen. Dan heeft het weinig zin om ’s avonds te gaan slapen en hebben we hier voor het eerst gegeten. Dit was wel meteen óns restaurant. In 1993 hebben we hier in de Commandeurskamer onze bruiloft gevierd.’’

Meedenken

Die band werd hechter door de latere verhuizing naar de Kalverringdijk. Ook door het over jaren tanende succes van het restaurant. Drie uitbaters na elkaar lukte het niet om écht succesvol te zijn. Tot Keinemans en buurman Rob Lagrand van de naastgelegen bed & breakfast werden gevraagd om ’mee te denken’. Later schoof in de plaats van Lagrand eerst Paul Riteco en daaropvolgend Raoul van der Struijk aan als zakenpartner. Gedrieën zijn ze nu eigenaar van De Hoop op d’Swarte Walvis, Keinemans tevens directeur. „Ik had in 2010 als zelfstandig actuaris net een groot langlopend project afgesloten en vroeg mij af: wat zal ik de rest van mijn werkzame leven gaan doen? Precies op dat moment kwam de vraag vanuit De Walvis. Later heb ik ook de vinologenopleiding gedaan, want je moet ook iets toevoegen.’’

Ons-kent-ons

Keinemans bekleedt diverse maatschappelijke en zakelijke functies. Hij stond als initiatiefgroep Sail 2015 ook aan de wieg van het Zaanse evenementenproject ’Stad aan de Zaan’. Vanuit de Juniorkamer groeide hij eerder door als voorzitter van de Zaanse Ondernemersdag, nu is hij nog voorzitter van de jury. „Zo heb je veertig vrienden en dan ineens 400”, zegt hij lachend. „Wat ik bedoel is, de Zaanstreek heeft een sterke ons-kent-ons cultuur. Netwerken zijn hier heel belangrijk. Daar doe ik als ondernemer zelf ook aan mee. Voorheen kwam er iemand uit Hengelo om de koeling in te regelen. Dat is toch van de zotte! Alle werk besteden we lokaal uit, onze belangrijkste leverancier is VHC Jongens in Oostzaan. Als binnen het netwerk een beroep op mij wordt gedaan, sta ik daar voor open. Zakendoen in de Zaanstreek is mensen kennen en gunnen. Dat past mij prima.”

Op een zomerse woensdagmiddag is het opvallend druk in De Walvis; binnen en buiten. Een glimlach op het gezicht van Ruud Keinemans, maar ook fronsende wenkbrauwen. „Het gaat goed met het restaurant, maar het kan veel beter. We moeten mee met nieuwe ontwikkelingen. Als ’De Walvis’ hebben we nog wel de naam ’goed, maar duur’ te zijn. Duur is aantoonbaar niet waar. Het ziet er wel wat gedateerd uit. De sfeer moet losser. Samen met ontwerpers Caroline van Velze van Zuiver en Piet Boon (oud-Nereus, red.) kijken we nu hoe de inrichting beter kan aansluiten bij restaurantbeleving 3.0. Kijk je door het raam naar binnen dan zie je een gedekte tafel en misschien is een houten tafel als in een brasserie veel aantrekkelijker.”

Weekmenu’s

Mede door het vertrek van chef-kok Rik van Diepen - ’Hij wilde na tien jaar iets anders gaan doen; goed te begrijpen, want het werk in de keuken is écht zwaar’ - en de overstap van souschef Roy Pickkers naar restaurant Lab-44 van Paul Riteco gaat de menukaart veranderen. „Kijk naar Amsterdam waar steeds meer in de stijl van complete menu’s wordt gekookt, waar á la carte soms helemaal is afgeschaft. Je moet blijven vernieuwen en verrassen. Vaker wisselen van gerechten op de kaart of wisselende weekmenu’s.’’

,,Met Lars Jongejans en Raymond de Groot die nu de leiding hebben, hebben we een koksduo dat deze concepten begrijpt en aanspreekt.”

Keinemans heeft geen spijt gehad van zijn overgang van het verzekeringswezen naar de horeca. „Een restaurant is mensenwerk. Heerlijk om het gasten naar de zin te maken. Voor De Walvis zie ik ook een goede toekomst. Zeker als we meer nieuwe, ook jonge gasten kunnen verwelkomen. Mijn ideale restaurant is een Walvis waar je met vrienden naar toe gaat om samen wat te drinken en blijft zitten voor het diner.’’

Meer nieuws uit Zaanstreek

Meest gelezen