Bijzonder leven aan Helderse kust

Foto Berber van Beek

Foto Berber van Beek

Ron Amesz

Iedereen kent ze: de vele schelpen die langs de vloedlijn liggen. Of het zeewier dat tussen je tenen blijft zitten. Maar wie verder kijkt, komt nog veel meer tegen op het strand. Bijvoorbeeld 'stookolieslachtoffers' en eieren van roggen of hondshaaien.

Amateurbioloog Ben Schrieken struint dagelijks langs de kust op zoek naar bijzondere dingen. Wijs iets willekeurigs aan op het strand en hij kan je er alles over vertellen. ,,Ik kom mijn hele leven al op de zeedijk. Ben een echte jutter. Ik neem bij iedere tocht wel iets mee naar huis. Bijvoorbeeld hout, schelpen of zeewier. Ook ben ik altijd op zoek naar alles dat leeft.'' Goed of slecht weer? Het maakt Schrieken niet uit, hij is er altijd. ,,Bij storm is het prachtig aan de kust. Bij mooi weer ga ik altijd vroeg heen, nog voor de drukte.'' Kennis

In al die jaren heeft hij heel wat kennis opgedaan over het leven aan zee. Hij kan er uren over vertellen en doet dat ook graag. Wie met hem meeloopt, komt met een heleboel informatie terug. Bij iedere stap valt er weer iets nieuws te ontdekken. Dat begint al bij de duinen. ,,Er groeit hier van alles, maar het moet natuurlijk allemaal bestand zijn tegen het zout van de zee. De meest voorkomende soorten zijn helmgras of zandhaver.'' Verhalen

Als Schrieken de zeedijk oploopt, komen de verhalen pas echt. Hij wijst diverse soorten zeewier aan. Voor iemand die er niet bekend mee is, lijkt het allemaal op elkaar. Dat is zeker niet zo, legt Schrieken uit. ,,Er is wel degelijk veel verschil, bijvoorbeeld al in de kleur. Je hebt groen, rood of bruin zeewier. Om nog maar niet te beginnen over alle soorten die er zijn. Er is zelfs Japans bessenwier te vinden''

Voor Bart Sandersen maakt het niet uit. Hij stopt alle soorten zeewier in zijn tas. Allemaal bedoeld voor zijn volkstuin. ,,Dit is perfecte mest. Veel gewassen in mijn tuin groeien er goed van.'' Klopt, zegt Schrieken. ,,Het werd vroeger ook veel gebruikt door aardappelboeren.''

Halverwege de wandeling staat de Helderse bioloog even stil en wijst naar een 'stookolieslachtoffer' in het water. Deze zeekoet zit onder het teer. Hij gaat het niet overleven, voorspelt hij. ,,Gelukkig zie je steeds minder dieren die er helemaal onder zitten.''Kwallen

Op het strand liggen meer dieren die het leven hebben gelaten in de zee. Schrieken pakt twee kleine zeepaddenstoelen op uit het zand. ,,Dit is de grootste Noordzeekwal. Kunnen een diameter van zo'n veertig centimeter hebben. Deze twee zijn niet zo oud geworden.'' Een paar meter verder liggen er nog een paar, alleen zijn deze veel blauwer. ,,Ze krijgen meer kleur als ze ouder worden, meteen veel mooier.''

De zeepaddenstoelen komen vaak voor in de zomer, maar zijn gelukkig ongevaarlijk. ,,We hebben hier aan de kust ook blauwe en gele haarkwallen. Die zijn wel giftig.''

De Nederlandse kust is zo goed als gevaarloos voor strandgangers. ,,Er leeft natuurlijk van alles, maar het is niet gevaarlijk. Je kunt een kwallenbeet oplopen. Of op een kleine pieterman gaan staan. Dat levert een steek in de voet op, maar och, de pijn en de zwelling zijn meestal met een paar dagen weer over.''

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.