Volg de rode pijlen door De Rimboe (8 km, variant 16 km)

Honderden, zo niet duizenden keren ben ik op de snelweg langs de afslag naar Het Twiske gereden, maar die afslag nemen deed ik nooit. Nu dus wel. Via Oostzaan naar de ingang van het waterrijke wandelgebied. Slagbomen verwelkomen de automobilist, het is betaald parkeren in het recreatiegebied. Het startpunt van de Twiskeroute is achter het bezoekerscentrum, waar op deze doordeweekse zonnige najaarsdag nog een heleboel parkeerplekken zijn.

Voor €1,75 koop ik een informatieboekje met routekaart bij het informatiecentrum. De plattegrond die hier in staat is ook te downloaden en te printen via www.hettwiske.nl.

Er zijn vier wandelroutes (met varianten daarop) uitgezet in het gebied. De Twiskeroute is lang, 16 kilometer, maar halverwege kan worden besloten dat het genoeg is en wordt de route met acht kilometer ingekort.

Het is wonderlijk stil. Hoewel het gebied vrijwel omsloten wordt door snelwegen is daarvan weinig te horen. Mensen zijn er ook niet. Dieren wel, al laten de geiten, die volgens een aanduiding niet gevoerd mogen worden, zich niet zien. Een fazant steekt een bospad over, eksters maken ruzie in een boom.

Volg de rode pijlen, dan komt alles goed. Wel opletten, dus niet de rust van de wandeling gebruiken om het sms-geheugen van de telefoon op te ruimen of iets dergelijks, want een paal met pijl is zo gemist. Lopend in noordelijke richting wisselt het landschap voortdurend, van bos naar weide en een gebied van ’uitgeklotste petgaten en afgekalfde legakkers’, zoals dat in het boekje staat. In de volksmond heet het hier gewoon ’De Rimboe’.

Het noordelijkste deel is een wonderlijk watergebied van eilandjes, bruggetjes en kronkelende dijkjes. Via een klaphek beland ik op een koeienweide, waar ik, doordat ik even op de routekaart kijk, het gevoel krijg met mijn rechter-Meindl in een slagroomtaart te zijn beland. Het is een koeienvlaai en dus minder smakelijk. De producent van deze poeptaart graast vredig tussen een grote kudde soortgenoten. Stiertje 2788 komt naar me toe en werpt een kritische blik. Nummer 2791 volgt. Ik ben een eenzame torero, zonder degen of rode mantel.

In het natte eilandjesgebied wordt het nog stiller, zelfs de vliegtuigen die overkomen maken nauwelijks geluid. Ik passeer een vogelobservatiewand die ’Het Drijfsijsje’ heet. Er staat een herenfiets bij, maar de heer is nergens waarneembaar. De logica in de route is inmiddels volledig zoek, maar wie heeft logica nodig als hij wandelt?

Het landschap lijkt natuurlijk te zijn ontstaan, maar dat is niet zo: dit deel van het Twiske is door mensenhand aangelegd. Ook de Stootersplas, waar ik omheen wandel, is in de jaren zestig door zandwinning ontstaan.

In de zomer zal het hier druk zijn, nu schrik je je een beroerte als een vrouwtjesfazant uit het stille riet opvliegt. Mooi is het allemaal wel. Wanneer ik over de dammen en steigers loop die in een aaneengesloten boog in de Stootersplas zijn gelegd, prikt de zon nog één keer krachtig door een stevig wolkendek dat komt aandrijven.

Dan kom ik op het punt waar de wandelaar moet besluiten de hele Twiskeroute te lopen, of slechts de helft. Ik vind dat het mooi is geweest. Ik stop ermee.

JAAP STIEMER

Lengte wandeling: 2,5 uur

Parkeren: Diverse terreinen, vanaf €3,50

Startpunt: Informatiecentrum, of een plek naar keuze

Horeca: kiosken en restaurants, die niet allemaal het hele jaar door open zijn

Hond: aan de lijn

Website: www.hettwiske.nl

Download hier de routebeschrijving

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.