Bloeiende bermen, bruggetjes en bankjes (ca. 12 km)

Foto HDC Media/Marja van Spaandonk

Foto HDC Media/Marja van Spaandonk

Ron Amesz

Geschoren schapen, bloeiende bermen, gele dotters in het water, zwaluwen op jacht naar insecten. Zet de wereld even stil en stap in een schoolplaat van Jetses of in een van de Verkade-plaatjesalbums van Thijsse. Balsem voor de ziel, deze prachtige wandeling door het buitengebied van Schagen.

We starten bij het station, linksaf de Stationsstraat in, de Zuiderweg oversteken en meteen het schelpenpaadje langs het spoor induiken. Linksaf en rechtsaf langs een skateterreintje, over een brug links, aan einde rechts en dan weer een bruggetje over, pad volgen (over alweer een bruggetje) en via het Meerslootpad laten we de laatste huizen van nieuwbouwwijk Muggenburg achter ons. We zouden deze wandeling ook de bruggetjes- en bankjesroute kunnen noemen, zoveel komen we er tegen. Mooie momenten om even stil te staan (of te zitten natuurlijk) en je te verliezen in het prachtige oer-Hollandse landschap. Niet te lang blijven rusten, want de wandeling biedt nog heel veel moois.

We laten de spoorwegovergang links liggen en lopen rechts de Bonkelaarsdijk op. Aan het einde daarvan in de bocht linksaf het Tolkervaartpad op. Nee, we gaan hier niet weer op het bankje zitten, maar lopen door over een smal graspad. Links bloeiende aardappelvelden, rechts de Tolkervaart vol gele dotters, afgezoomd door riet en wilgenroosjes.

Aan het einde van het pad wacht ons het zoveelste bruggetje, we kruisen rechtsaf het buurtschap Tolke, onder een viaduct door en op de driesprong linksaf de Galgenkade op. Maar eerst het picknickbankje uitproberen. We zijn nog lang niet moe, maar de rustplaats bij een zompig landje waar volop vlinders de zomer vieren (welke zomer?), ligt zo idyllisch, dat we de verleiding niet kunnen weerstaan.

Over de Galgenkade lopen is, anders dan de naam doet vermoeden, ook een feestje. We denken niet aan galgen als we knotwilgen passeren en het naambordje bij een eigen weg links doet ons glimlachen: 'No worries road'. Krijsende kieviten, gakkende ganzen, blaffende boerderijhonden en hinnikende pony's en paarden. No worries inderdaad.

Aan het einde steken we de Groenvelderweg over en betreden een doodlopend weggetje met aan het einde… een bankje bij een informatiebord van Waterschap Groot-Geestmerambacht. Twee jochies zijn druk met een opblaasbootje in het water. Wij trotseren de hoge witte brug, passeren een klaphekje dat we kletterend achter ons dicht laten vallen en stappen de polder Valkkoog in. Prachtig graspad tot een gemaal en na een tweede kletterend klaphekje slaan we rechtsaf de Van der Lindenlaan in. Aan het einde (weer een bankje bij een prima visstekje) rechtsaf. Sta even stil bij watermolen De Groenvelder met een miniatuurmolen in de voortuin. De wieken zijn volop in werking, het suist in onze oren. Gejaagd door geluid en wind snellen we verder om op een driespronk een picknickbankje uit te proberen.

Een opa en oma stoppen om hun drie kleinkinderen het speeltuintje in te jagen. Oma mag zitten, opa moet de schommel aanduwen. Met moeite maken we ons los uit dit vrolijke familietafereeltje en nemen de Valkkogerweg links. Alweer zo*n heerlijk rustig weggetje. Kijk aan het einde even naar rechts waar hoog opgestapelde pallets en kisten wel iets van landschapskunst weg hebben.

En dan lopen we het altijd rustige en romantische Valkkoog binnen. Alsof de tijd hier heeft stilgestaan. Wij staan stil bij de kerk, tegenwoordig in gebruik voor concerten, waar aan de voorkant wat speeltoestellen staan en aan de achterkant een minikerkhofje ligt. 'Alles is zo mooi, riep een kleine vlinder. Ik houd zo van het leven, maar morgen ben ik dood' staat op een van de zerken. Wij vlinderen verder en slingeren ons door Valkkoog. Aan het einde rechtsaf de Valkkogerdijk op. Op een driesprong even naar rechts en meteen weer links een voetpad op. Eerst een bruggetje, pad langs het water (een van de Wielen) en dan een hele hoge brug waardoor we zeker weten: deze wandeling is niet rolstoelvriendelijk. We komen uit bij een strandje waar kinderen en honden uitgelaten spelen. Via een parkeerterreintje rechtsaf de Menisweg op. Aan het einde fietstunneltje nemen en je bent weer in de bewoonde wereld. Rechtsaf de Hofstraat oversteken, langs het Regiuscollege, stukje Oranjelaan, Zuiderweg oversteken, klein stukje rechts en schelpenpad Trambaan-oost nemen. Aan het einde weer de Zuiderweg over richting station, het eindpunt van deze heerlijke, landelijke wandeling.

Marja van SpaandonkStart en einde: NS-station Schagen.Afstand: ± 12 kilometer.Horeca: volop in Schagen.Honden: aan de lijn.Rolstoelvriendelijk: nee

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.