Premium

Waterlandse designers naar beurs in Milaan

Waterlandse designers naar beurs in Milaan
Mariëtte Wolbert (r) en Inge Be ?cka gaan naar Milaan voor een meubelbeurs.
Westbeemster

Uitgenodigd zijn voor de grootste designbeurs ter wereld en dan nog zeggen dat dat ’niet het eindstation is’, getuigt van ballen. Het laat zien dat ambities groot kunnen zijn; groter dan het driemeter hoge wandpaneel dat je ophangt tijdens voorgenoemde beurs. De Waterlandse designers Inge Be?cka, haar vader Mik en Mariëtte Wolbert vertrekken vrijdag naar Salone del Mobile in Milaan: de belangrijkste beurs in zijn soort.

Salone del Mobile laat zich vertalen als meubelbeurs. Het is er zien en gezien worden. Rijen dik staan de mensen ’s ochtends in het Italiaanse lentezonnetje voor het Palazzo Francesco Turati om naar binnen te kunnen. Ontwerpers vanuit de hele wereld laten er hun werk zien. Wat Fashion Week voor kleding is, is de Salone voor meubels.

Windeieren

Het trio gaat voor de tweede keer naar de beurs in Milaan. Vorig jaar legde het bezoek het drietal geen windeieren: na Milaan kwam er een expositie in Parijs. „De hele wereld komt langs in Italië ”, aldus de Purmerendse Wolbert. „Tijdens die zes dagen op de beurs zie je honderden mensen per dag. Uit Mexico, Israël, Brazilië. En allemaal behoren ze tot de top van de markt.”

Het is al een jaar of drie dat het trio Be?cka Wolbert Be?cka samenwerkt. Om de zoveel tijd komen ze samen in de stolp van Inge Be?cka in Westbeemster. De voormalige schuur is omgetoverd tot atelier en werkruimte. Het plafond is hoog, houten ondersteuningsbalken sieren het geheel. Een werktafel van een paar meter lang staat aan het eind van het vertrek. Dicht bij een aantal ramen, daar waar het licht het mooist is. Tot net over de helft liggen er tegels op de tafel: het is het eindproduct van een samenwerking tussen Inge Be?cka en Wolbert. De een een virtuoos met keramiek, de ander een grootmeester met textiel.

Symbiotisch bestaan

De tegels zijn licht geribbeld, een effect dat de doeken van Wolbert teweegbrengen. Het textiel is voor de mal gebruikt waarin de tegels zijn gemaakt. Be?cka is vervolgens verantwoordelijk voor het keramische gedeelte. Stof en porselein vormen zo een symbiotisch bestaan.

Het is de bedoeling dat de tegels straks in Milaan op een driemeter hoge wand geplaatst worden. Voor het zo ver is, moeten Be?cka en Wolbert ze echter eerst op een paar panelen vestigen. Die gaan vervolgens tegen een paar verticale palen waardoor een wand ontstaat. „En dat moet dan naar Milaan”, zegt Wolbert. „Verder gaan er vazen en borden mee”, vult Be?cka aan. „En mijn vader laat als primeur The Spider zien, een nieuwe tafel.”

De designers hebben een busje gehuurd, daarmee vertrekken ze vrijdagochtend in alle vroegte naar Milaan. Onderweg zijn ze chauffeur, ter plekke opbouwer van hun stand, promotor van hun waar, de dagen erna hun eigen secretaresse wanneer ze eventueel geïnteresseerden moeten terugbellen. Be?cka: „Je bent vijf procent van de tijd designer, de overige 95 ben je iets anders. Maar dat is ook zo leuk.”

In de aanloop naar de beurs heeft het trio ondersteuning gehad van coaches van de Rijksdienst Voor Ondernemend Nederland (RVO). „Zij begeleiden zelfstandigen die internationale ambities hebben. Ze helpen je de focus te houden en eventueel contacten te leggen in het buitenland”, zegt Be?cka.

Het trio hoopt ooit op New York, of Dubai. Italië zien ze niet als eindstation. Toch is dat wel eerst de bestemming voor vrijdag. Al hun spullen gaan ze netjes in bubbeltjesfolie verpakken, de folders gaan mee en dan is het vooral genieten. Be?cka: „Als de beurs sluit, gaan we ’s avonds naar restaurant Puccini. De dag doornemen, lekker eten, wijntje erbij –want zonder wijn”, ze schudt haar hoofd, „-zonder wijn is het niks.”

’s Avonds in bed typen de ontwerpers nog wat adressen in, zodat ze die later kunnen terugbellen. Volgende week zondag komt het drietal terug: met nieuwe energie en nieuwe ideeën. Wolbert: „Maar eerst uitpuffen.”

Meer nieuws uit Waterland

Meest gelezen