Ze staan in de rij voor een huis in Poelenburg

Ze staan in de rij voor een huis in Poelenburg
Zaandam

Ondanks alles heeft Poelenburg wel degelijk de interesse van woningzoekenden.

Om de wijk vooruit te helpen wil Zaanstad eisen stellen aan nieuwe huurders in Poelenburg. Zo wordt het hebben van betaald werk of het doen van vrijwilligerswerk een eis. Met het slechte imago dat de wijk heeft, zou je kunnen denken dat er niet veel te eisen valt.

Tweehonderd kandidaten

Poelenburg heeft lang de naam gehad dat de wachttijd voor een huis er korter was dan in elke andere wijk. Dat blijkt niet uit de cijfers van Woningnet. Tweehonderd reacties op een galerijwoning die te huur staat, is geen uitzondering. In de verhuurcijfers van Woningnet is te zien dat in een jaar tijd 35 keer een galerijwoning in de vrije verhuur is gegaan. Daarvoor hebben zich in veertien gevallen telkens meer dan tweehonderd kandidaten gemeld en nooit minder dan honderd. Daar komt nog bij dat als er sprake was van loting, het aantal reacties rond vijftienhonderd schommelt.

Ook is het niet zo dat huurders snel aan de beurt zijn als zij voor Poelenburg kiezen. Een inschrijfduur van tien jaar of langer is meer regel dan uitzondering.

Eengezinswoningen laten hetzelfde beeld zien. Een nieuwe bewoner van de Heimansstraat heeft maar liefst 21 jaar ingeschreven gestaan.

Imago

Sandra Bloetjes woont er precies 21 jaar. Zij heeft de wijk steeds meer zien veranderen van een gemengde tot een overwegend Turkse wijk. Niet dat zij iets tegen Turken heeft. Als vrijwilliger in het buurthuis kent zij de hele buurt. „Nederlander, Surinamer of Turk, dat maakt voor mij geen enkel verschil.” Toen zij eerder dit jaar plotseling weduwe werd, is zij door haar Turkse buren geweldig geholpen. „Elke dag brachten zij eten voor het hele gezin en zij hoefden er niets voor terug. Echt fantastische mensen.”

Bloetjes voelt zich nooit onbehaaglijk in de wijk, ook niet als zij ’s avonds laat over straat gaat. Maar dat voor elke Nederlandse huurder die weg gaat een Turkse terugkomt, is voor haar wel een feit. Zij kijkt met gemengde gevoelens naar de nieuwste maatregel van de gemeente. „Misschien dat het imago er beter van wordt, of het verder veel uitmaakt weet ik niet.”

Asocialen

De 17-jarige Ufuk is benieuwd of het weren van werklozen een oplossing is. „Mensen die ik ken zijn niet altijd werkloos of hebben niet altijd werk. Ze hebben soms werk en soms niet.”

Henk van Ommeren woonde in de eerste huizenrij die in 1952 werd opgeleverd. Daarna is hij twee keer binnen de wijk verhuisd en hij wil er nooit weg. ,,Waar vind je zo’n mooie groene wijk?’’Hij ziet dat de buurt niet alleen anders is geworden, het is ook echt slechter. ,,Er zijn veel meer asocialen. Mensen die troep op straat gooien. Die je een grote bek geven als je daar iets van zegt. Mensen die zich niks van regels aantrekken. Dat is het echte probleem in deze wijk.’’

Meer nieuws uit Zaanstreek

Lees hier de digitale editie



Volg ons