Column Joost Prinsen: Kier

Column Joost Prinsen: Kier

Over seks, politiek en de media vandaag. Vrij algemeen wordt in de kranten aangenomen dat na de affaire-Pechtold – ik heb moeite met het woord ’affaire’, maar weet zo gauw niets beters – een nieuwe fase in de berichtgeving is aangebroken. Vanaf nu zouden schuinsmarcherende politici vogelvrij zijn verklaard. Door hun aanwezigheid op social media en in allerlei sport- en spelprogramma’s worden ze al kwetsbaar. In de woorden van Ariejan Korteweg in de Volkskrant: „Politici hebben zelf de deur naar hun privévertrekken op een kier gezet. Een deur die niet meer dicht zal gaan.”

Ik geloof er niets van. Dat van die kier, geloof ik wel. Maar die deur heeft altijd al op een kier gestaan. Soms was hij wat groter zoals in het geval-Rob Oudkerk. Al kwam dat ook omdat Oudkerk, zijn oude fout van de publiciteit bleef zoeken. Soms was de kier klein zoals toen staatssecretaris Jack de Vries een relatie bleek te hebben met een ondergeschikte. De Vries trad af en de zaak werd gesloten.

En soms was de kier nauwelijks zichtbaar. Zo was in de jaren tachtig de losse levensstijl van premier Lubbers een publiek geheim. Maar in de publiciteit kwam slechts de aardige opmerking van een parlementair journaliste: „In Den Haag waarschuwden wij meisjes elkaar: als je een rits hoort, is het Lubbers.”

Kort geleden was er de kwestie-Ten Broeke. Hij bekende ’een ongelijkwaardige relatie’ en trad af. Deur van het slot, deur even op een kier, deur weer dicht.

En dan nu de mevrouw uit Meppel. De affaire-Pechtold. En ineens zouden de mores van de journalistiek veranderd zijn. Ik geloof dat niet. Er is slechts één belangrijk verschil met alle vorige zaken. Vroeger bleven al die dames buiten schot.

Maar in dit geval geeft de dame in kwestie een naam en een gezicht. Ze is uitgebreid in het nieuws geweest. Met foto’s en een interview in de Bladen. En in een gesprek met Twan Huys voor de televisie. Ze maakte toen een nogal warrige indruk, tenminste op mij. Pechtold kreeg vervolgens even een storm over zich heen, maar bleef stil zitten. Al gauw gingen de berichten meer over de veranderde houding van de media naar aanleiding van deze zaak dan de zaak zelf.

Er is nog een reden dat in Nederland de serieuze pers niet uitgebreid op dit soort zaken ingaat. Roddeljournalistiek is in ons land de laagste sport van de persladder. Dus wie in een serieuze krant roddels opschrijft, daalt al snel in aanzien bij collega’s en lezers. En wie wil dat? Nee, dat vogelvrij zijn zal ook in de toekomst wel meevallen.

Pechtold tenslotte, toch al in de buurt van de uiterste gebruiksdatum, zal waarschijnlijk snel verdwijnen in het enorme moeras dat maatschappelijk middenveld heet.

Meer nieuws uit Nieuws

Lees hier de digitale editie



Volg ons