Huizen herdenkt slachtoffers met mini-documentaire: ’Deze Joodse jongen was net zo oud als mijn broer’, zegt Lisa tijdens de filmopnames op de Rehobothschool [video]

Leerlingen van basisschool Rehoboth in Huizen hebben voor alle 98 oorlogsslachtoffers een kaart gemaakt.
© Foto 4 mei Comité Huizen
Huizen

In een mini-documentaire staat het 4 mei Comité Huizen stil bij de 98 namen op het herdenkingsmonument. Een hoofdrol in deze korte film is weggelegd voor de achtstegroepers van basisschool de Rehoboth. ,,Prachtig om te zien hoe de geschiedenis gaat leven’’, zegt Hein Hoffmann, voorzitter van het 4 mei Comité Huizen.

Het is het tweede jaar op rij dat het 4 mei Comité kiest voor deze vorm van herdenken. ,,We moeten wel’’, zegt Hoffmann, die ook tekent voor de regie van de film. ,,Door corona kunnen we niet live bij elkaar komen.’’

Juf Iris van Ramshorst aan het werk met haar achtstegroepers van basisschool Rehoboth in Huizen.
© Foto 4 mei Comité Huizen

Levensverhalen

Al tien jaar zoeken de leden van het comité naar de levensverhalen achter de in steen gebeitelde namen op het herdenkingsmonument aan het Prins Bernhardplein. ,,Waar zijn ze geboren, in wat voor gezin groeiden ze op, wat is hen precies overkomen? Naar die antwoorden gaan we op zoek. Zo krijgen de namen een gezicht’’, is Hoffmanns overtuiging. Dit jaar zijn dat de verhalen van Jan de Graaf, Henri Katan en Wim van den Born.

De levens van de drie slachtoffers die dit jaar in de mini-documentaire worden geportretteerd zijn totaal verschillend verlopen. Neem het verhaal van de Huizer Jan de Graaf, verteld door Rick. De Graaf ontsnapt in de jaren ‘30 aan de armoede van de crisisjaren en neemt dienst in het Koninklijk Indisch leger (KNIL) in Indië. In 1942 wordt hij door het Japanse leger krijgsgevangen gemaakt en hij sterft uiteindelijk bij het werk aan de dodenspoorlijn in Thailand.

Zinkend vliegtuig

Het tweede ‘gezicht’ wordt voorgelezen door Jasmijn. Het is het verhaal van haar oudoom Wim van den Born. In 1951 maakt hij een oefenvlucht. Hij krijgt motorproblemen en ‘ditcht’ zijn vliegtuig succesvol in zee. Hij verdrinkt toch omdat zijn reddingslijn blijft haken aan zijn zinkende vliegtuig .

Tenslotte vertelt Lisa het verhaal van Henri Katan. ,,Deze is net zo oud als mijn broer”, zegt Lisa aangedaan terwijl ze de kaart van de 14-jarige Henri Katan schildert. De joodse jongen Henri duikt onder in Huizen, wordt verraden en komt in kamp Vught terecht. Op 7 juni wordt hij samen met 1291 andere kinderen naar Sobibor gedeporteerd, waar ze drie dagen later allemaal worden vermoord.

Kinderen leggen bloemen bij het herdenkingsmonument in Huizen.
© Foto 4 mei Comité Huizen

Luchtig

Hoe aangrijpend de verhalen ook zijn, zwaar van toon is de mini-documentaire nooit. ,,We hebben de leerlingen gevraagd of ze 98 kartonnen kaarten wilden maken, met daarop de 98 namen van het herdenkingsmonument. Hoe ze de kaarten zouden versieren mochten ze zelf weten”, vertelt Hoffmann. ,,Je ziet dat die aanpak heel goed werkt. Hoe zwaar het onderwerp ook is, het heeft nu toch iets luchtigs. Komt natuurlijk ook door de manier waarop Iris van Ramshorst, de juf van groep 8 de leerlingen begeleidt. Echt goed gedaan!”

De knutsel- annex geschiedenisles vormt het begin van de 4 mei-film. De kaarten komen later allemaal in beeld, terwijl de 98 namen worden voorgelezen.

,,Ik heb me laten inspireren door een oude clip van Bob Dylan”, zegt Hoffmann. ,,Door alle 98 namen te laten zien realiseer je je als kijker pas hoeveel mannen en vrouwen, jongens en meisjes het eind van de oorlog niet hebben gehaald. We hebben nu in deze film drie namen getoond, maar ik zie het als onze plicht om alle namen te blijven herhalen. Zolang de namen worden genoemd, worden ze niet vergeten.”

(Tekst gaat door onder de foto)

Bloemen bij het herdenkingsmonument aan het Prins Bernhardplein in Huizen.
© Archieffoto studio kastermans/alexander marks

Burgemeester Niek

Uiteraard is er ook een rol in de film voor burgemeester Niek Meijer. ‘Burgemeester Niek’, zoals hij zichzelf op het schoolplein voorstelt, nodigt de kinderen uit om met hem op de fiets te stappen richting het monument op Prins Bernhardplein. Hij houdt een roos in zijn hand. De kinderen hebben emmertjes, schepjes en bakken vol Spaanse Margrieten bij zich die ze planten bij het monument. In zijn toespraak gaat de burgemeester dieper in op wat vrijheid betekent voor kinderen en jongeren. Net als vorig jaar verzorgt zanger/gitarist Bram Schermel de muziek met onder meer het gevoelige ‘Ma liberté’.

De mini-documentaire is te zien via de website en social mediakanalen van de gemeente Huizen, waaronder https://www.facebook.com/gemeenteHuizen.

Meer nieuws uit Gooi

Meest gelezen