Column Brussels Blik | Elk jubileum is een proostmomentje

Hiep hiep hoera; een jaar corona! Hmm tja. In een sobere tijd als deze pak ik ieder jubileum aan voor een proostmomentje. Maar dit is toch niet echt een jubileum waar je nu heel positief bij stil kan staan.

Toch is het een week met hoogtepuntjes. De kappers, schoonheidssalons en rijscholen gingen weer open. En jongeren tot 27 jaar mogen weer in groepsverband buitensporten. En als kers op de afgehaalde taart: eind van deze maand is de IJmuidense sluisroute weer toegankelijk voor (fiets- en brommer)verkeer.

Ja, daar staat tegenover dat mensen vanaf 27 jaar juist weer niet in groepsverband mogen buitensporten en dat sekswerkers (nog) niet aan de slag mogen. En dat de sluizen nog niet toegankelijk worden voor auto’s ondanks de toezeggingen daarover.

Ik denk dat we afgelopen jaar vooral een levensles cadeau hebben gekregen. Met als strekking dat bij de pakken (wc-rollen) neerzitten weinig uitweg biedt. Kijken naar wat er wel is en de kleine dingen vieren, biedt meer perspectief. ’Het glas is halfvol-idee’. Laten we blij zijn dat het een geknipt moment is om het jubileum van de coronakrullen te vieren met een knipbeurt. Net als dat we ondanks de collectieve lange tenen die we kregen van alle teleurstellingen wel weer naar de pedicure kunnen.

En straks weer lekker fietsen op de sluizen met uitzicht over de Tata Steel-fabrieken die ondanks alle milieubelasting een soort van mooi van lelijkheid zijn. In mijn optiek is het goed dat buurtbewoners kritisch zijn op de nadelen van de staalfabriek op het milieu en onze gezondheid. Maar ik vind het net zo goed dat medewerkers de straat opgaan om een petitie onder de aandacht te brengen om de voormalige Hoogovens te steunen. Omdat het personeel trots is op wat ze doen en graag de komende 102 jaar doorgaan met staal maken. Wel op een zo milieuvriendelijk mogelijke manier. En volgens mij kunnen beide emoties - trots zijn op Tata Steel versus niet gediend zijn van de milieuovertredingen van Tata - prima naast elkaar bestaan. De wereld is immers nu eenmaal niet zwart-wit. Zeker in de IJmond niet met dank aan de grijze wolkenfabrieken.

Joris Brussel

Meer nieuws uit IJmond

Meest gelezen