Zo! Die sneeuw hadden we echt even nodig [column]

Enkhuizen kleurt wit door sneeuw.
© Foto Corinne de Kroon

De laatste weken pas bekruipt mij meer en meer een neerslachtig gevoel. Een gevoel dat wordt veroorzaakt door een gebrek aan zoenen en knuffels, het niet kunnen maken van gezellige afspraken met groepjes vrienden of familieleden, de donkere dagen.

Het valt me steeds meer op. De blije pieken zijn minder hoog, de sombere dalen duren langer. En dat terwijl ik, met het oog op corona, van geluk mag spreken. In mijn familie- en vriendenkring tot zover geen nare situaties (even afkloppen).

Thuis werken is absoluut niet mijn ding. Zeker niet met gezinsleden in huis. Dan verval ik nog wel eens in huishoudelijke klusjes, spelen met of troosten van m’n dochtertjes, een snelle boodschap bij bakker of slager. Geen focus dus. Ik mis daar de dynamiek van de redactie; samen hard werken, elkaar helpen en tussendoor een geintje of wandeling langs het Hoornse Hop. Gelukkig kan ik wel af en toe op kantoor werken, maar we zijn dan met een klein groepje.

En plots is daar het nieuws over de aankomende sneeuw. Een kleine adrenalinestoot schiet door mijn lijf. Ik voel het heel bewust. Het zal toch niet? Dat zou leuk zijn.

Een dag later moet het gaan gebeuren. En ja hoor, van het een op het andere moment zie ik de sneeuw vallen. De wind blaast de vlokken van links naar rechts. Jaaaa, hahaa! Het floept eruit. Opeens komen alle fijne associaties met dit koude, ik bedoel lekker frisse en heldere, seizoen bovendrijven. Winter! Kerst! Sneeuwballen! Open haard! Warme choco! Glühwein! Een film kijken onder een dekentje!

Vervolgens druppelen winterfoto’s van lezers de mailbox van de redactie binnen. Sneeuwpoppen en -engelen, witte huizen en natuur en lachende gezichten.

Het wordt me duidelijk. Deze sneeuw hadden we echt even nodig.

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen