Op deze dag in 1892: Pierre de Coubertin lanceert plan voor moderne Olympische Spelen, maar hij was niet het eerste met het idee

Pierre de Frédy, baron van Coubertin.

In deze rubriek blikken we terug op een historische sportgebeurtenis die deze week haar ’verjaardag’ viert.

Wedstrijd: Idee voor moderne Olympische Spelen.

Datum: 25 november 1892.

Plaats: Parijs.

Het idee

Pierre de Frédy, baron van Coubertin staat bekend als de bedenker van de moderne Olympische Spelen. Op 25 november 1892 presenteerde hij bij een bijeenkomst op de Sorbonne universiteit in Parijs het idee voor een olympiade in de traditie van de oude Grieken. In juni 1894 was het congres waar het Internationale Olympisch Comité werd opgericht. Twee jaar later in 1896 was de eerste olympiade in Athene al een feit. Dertien landen en 285 atleten namen het tegen elkaar op, overigens nog zonder Nederlanders.

De mythe

Maar De Coubertin was helemaal niet het eerste met het idee, al wilde dat hij wel graag doen geloven. In Griekenland werd in 776 voor Christus al tegen elkaar gesport in de plaats Olympia. Later waren er ook nog Pythische, Isthmische en Nemeische Spelen. Aan die ’heidense’ toernooien kwam in 393 een einde na een verbod van de Romeinse keizer Theodosius I. De ’Olympische Spelen’ waren echter niet vergeten, want in het begin van de zeventiende eeuw was er in Engeland al de Cotwold Olympic Games. Ruim tweehonderd jaar later was er minder oorlog en meer vrije tijd en ontstonden er Spelen in Engeland (Much Wenlock Olympian Games) en Griekenland (Zappas Olympische Spelen). De Coubertin combineerde het beste van de twee Spelen tot een groot platform met internationale deelname.

Wisselende steden

Enig probleem in het begin was dat De Coubertin graag van de Spelen een reizend circus wilde maken, terwijl de Grieken Olympus als bakermat van de sport zagen. Uiteindelijk was er een compromis met een zogenoemde tussenliggende Spelen, zoals die in Athene in 1906. Dit toernooi wordt nu echter niet meer als officiële Spelen gezien door het IOC en de daar behaalde medailles en records gelden niet als olympisch.

De gouden plak

De Coubertin, van 1897 tot en 1925 voorzitter van het IOC, heeft zelf ook een gouden medaille gewonnen. De olympiade was namelijk niet alleen bedoeld voor sporters: ook kunstenaars maakten kans op een plak. Zo was het al bij de oude Grieken en De Coubertin vond dat het daarom op de moderne Olympische Spelen ook erbij hoorde. Van 1912 tot en met 1948 konden er medailles verdiend worden op de onderdelen literatuur, architectuur, beeldhouwkunst, muziek en schilderkunst. Of het toeval is dat De Coubertin in 1912 onder het pseudoniem ’Georges Hohrod en M. Eschbach’ een gouden medaille won in de categorie literatuur, vertelt de overlevering niet, maar het kunstprogramma werd na 1948 gestopt omdat de jury’s vaak partijdig waren.

Kees van Dalsem

Meer nieuws uit Sport

Meest gelezen