Premium

Schaamteloos gelukkig met logeerhondje Lenny - en over logeerhondje Jolly, die niet van roddelen hield | column Janneke van der Horst

Lenny, de hond van een vriendin, kwam logeren. Op nadrukkelijk verzoek van mijn dochter van vijf. De eerste 2,5 jaar van haar leven hadden we een hond en omdat er nog overal foto’s van deze hond hangen, is ze soms jaloers op haar jongere ik. Ze heeft net als ik een diepe overtuiging dat vroeger en later alles beter is.

Nog altijd als mensen vragen of ze een huisdier heeft, noemt ze haar wandelende takken, maar zegt ook: „En een hond. Maar die is dood.” Ze heeft al door welk effect dit woord heeft. Vooral haar medekleuters vinden het fascinerend. Soms zegt ze d-o-o-d. Dat heeft ze iemand ooit horen doen. Het klonk nog net dat tikkeltje dramatischer.

Meer nieuws uit Gooi

Meest gelezen