In de duinen maakten Marinus en Elise een nummertje

© Foto Erna Faust

Een ontmoeting, een kus, een breuk of een gesprek, alles kan een keerpunt in de liefde zijn. Yanaika Zomer gaat op zoek naar onze diepere zielenroerselen. Soms wordt Marinus zomaar ineens herinnerd aan Elise.

Het was 1965. ’Help’ én ’Penny Lane’ van The Beatles waren de hits van die zomer. Marinus vertrok met vrienden naar Terschelling en maakte kennis met Elise. „Ik heb nog jarenlang elke dag aan haar gedacht.”

„De dagen op camping Cnossen zagen er allemaal hetzelfde uit. We stonden op, bakten een eitje, douchten ons en kleedden ons aan om naar Midsland te lopen. Je kon ook met de bus, maar dat was zonde van je geld. Eenmaal in Midsland namen we plaats op het terras, met als belangrijkste doel te eindigen in de bijhorende dancing Actania. De eigenaar verkocht toegangsbewijzen op het terras, maar niet voordat je genoeg geconsumeerd had. Meestal zaten er al aardig wat biertjes in als we in aanmerking kwamen voor een kaartje.

Actania was elke avond afgeladen. Een paar dagen voor onze vakantie hadden The Beatles een EP uitgebracht met twee A-kanten. ’Help’ en ’Penny Lane’. Zodra ze werden aangezet sprong de hele zaal in één beweging op om te dansen. Al snel hadden we een ’vaste’ partner. Meisjes ten dans vragen was eng, dus vroegen we het liever aan meisjes die al eens ja hadden gezegd.

We dansten allemaal met een groepje meisjes uit Groningen. Ik met Elise. Gepraat werd er weinig, de muziek was veel te luid, maar het dansen werd elke avond wat intiemer. Intiem genoeg om haar te vragen of ze zin had om een wandelingetje in de duinen te maken. ’Ik heb alleen seks met iemand waar ik van hou’, was haar antwoord. Daar kon ik het mee doen. Maar terwijl ik me nog onthutst zat af te vragen wat ik terug kon zeggen, was zij bezig met een pen en mijn pakje Caballero’s. Ze schreef er iets op. ’Moet je kijken!’, zei mijn vriend Jan. Elise drukte het pakje sigaretten in mijn handen. ’Ik hartje jou’, had ze erop geschreven. Ze knikte richting deur en ik wist niet hoe snel ik achter haar aan moest rennen. In de duinen maakten we een nummertje dat de boeken in kan als één van de slechtste van mijn hele leven.

Elise was vijf jaar ouder dan ik. In de maanden die volgden leerde ze me een hele hoop bij. De ene week sliep ik bij haar in Groningen en de andere week zocht zij mij op in de Zaanstreek. Niet dat we bij elkaar op de kamer mochten, hoor. We woonden allebei nog thuis. Ik sliep op zolder en zij in mijn kamer. Laatst was ik in het huis van mijn moeder en herinnerde me plotseling hoe ik stiekem probeerde naar Elise te sluipen. Mijn moeder lag altijd te luisteren en steeds werd ik verraden door de krakende trap. ’Marinus, naar je kamer!’, riep ze dan. Op een gegeven moment had ik bedacht dat ik helemaal van de zolder naar de begane grond kon gaan met het excuus dat ik moest plassen. Daarna liep ik weer naar boven en liet de zevende tree van de zoldertrap kraken onder mijn voeten. In plaats van dan door te lopen liep ik zachtjes weer terug naar de overloop om bij Elise te gaan liggen.

Ik werkte in die tijd in Amsterdam voor een scheepvaartmaatschappij. Op vrijdagavonden ging ik na het werk met de trein naar Groningen. Maar soms, als ik lang moest overwerken, lukte dat niet. Gelukkig reed er elke vrijdagnacht een vrachtwagen die kant op. Voor een tientje wilde zo’n chauffeur je meenemen. Dan aten we een uitsmijter op de Afsluitdijk en kwam ik om 4 uur ’s nachts bij Elise aan.

Toen ik op een dag met een groepje collega’s naar Parijs wilde, was Elise het daar niet mee eens. Tijdens ons wekelijkse afscheid op het station zei ze: ’Als je gaat, dan maak ik het uit.’ De trein stond op het punt te vertrekken en tijd om te praten was er niet. ’Nou, dan doe je dat toch’, zei ik gehaast. Het verkeerde antwoord misschien. Elise maakte het inderdaad uit.

Ik heb nooit echt begrepen waarom ze zo resoluut was en heb me jaren afgevraagd of er een dag zou komen waarop ik niet meer aan haar dacht. Die kwam er natuurlijk. Maar toch… Soms word ik zomaar ineens herinnerd aan Elise.

Meer over liefde lezen? Over Liefde

Wil jij ook iets kwijt over liefde? Mail naar yanaika@mediahuis.nl

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.