Onderweg: Geen tijd voor negativiteit

Onderweg: Geen tijd voor negativiteit
Het water in de wijk De Mare in Alkmaar is goed viswater, weet Rachid Bella. Het bewijs werd hem vanmorgen weer geleverd. Twee snoeken hapten toe in de vijver die het winkelcentrum scheidt van de Rekerhout. Vanzelfsprekend kreeg de vangst daarna de vrijheid weer terug.

Rachid hengelt al vanaf z’n kinderjaren. In Casablanca zocht hij met zijn broertje - een jaar ouder dan hij - graag het strand van Aindiab op om zeebaarzen of dorades aan de haak te slaan. Rachid koestert die mooie herinnering.

,,Dat was in de jaren zeventig. Maar ik ken die plek nu niet meer terug. Veel van het Casablanca van mijn jeugd is weg. Maar dat is niet de reden dat ik niet naar Marokko terug wil. Ik ben nu twaalf jaar in Nederland. Nederland is mijn land. Ik beschouw mezelf een Nederlander. Ik houd van dit land, ook al ben ik in Marokko geboren en opgegroeid. Ik houd van de mensen, van de koningin, van het prachtige landschap, van dit park en deze wijk. Ik weet ook heel veel van Nederlandse geschiedenis. Van Willem van Oranje en de Tachtigjarige Oorlog tot René en Willy van der Kerkhof en al die andere voetbalhelden van Oranje. Ik houd zoveel van Nederland dat ik persoonlijk met mijn blote handen de duivels te lijf zou willen gaan die aanslagen plegen en alles kapot willen maken in dit land. Het is alleen zo jammer dat ik dat steeds maar weer duidelijk moet maken. Ik ben het zat dat ik mij moet verantwoorden voor de wandaden van idioten, die uit naam van een geloof worden gedaan. Man, vrouw, jood, christen, moslim, homo, hetero: voor mij zijn alle mensen gelijk. Daarmee ben ik ook opgegroeid. In het Casablanca van mijn jeugd bestonden geen verschillen tussen de bevolkingsgroepen. Er was tolerantie. Ieder was zoals hij was. Zo moet het ook in Nederland blijven.’’

Roer bij Rachid het onderwerp ’identiteit’ aan en er volgt al gauw een emotioneel betoog waardoor hij hengel en dobber even vergeet.

,,Wilders is een bange man die gebruik maakt van bange mensen. Hij belichaamt het negativisme dat je veel ziet in de politiek, vooral in de aanloop naar de verkiezingen. Ik vind het onbegrijpelijk dat het mensen die gevlucht zijn voor oorlog en geweld zo moeilijk wordt gemaakt, terwijl er zoveel belangrijkere problemen om oplossingen vragen. De slechte verzorging van de ouderen bijvoorbeeld. Of de vele gezinnen die in armoede leven. Ik klaag niet. Ik heb het ook niet breed, maar er zijn veel mensen die nog minder hebben. Die zich niet iedere week een stukje vlees kunnen veroorloven.’’

Rachid kwam twaalf jaar geleden naar Nederland om als elektromonteur aan de slag te gaan. Acht jaar geleden veranderde er veel. Hij kreeg last van zeer ernstige darmklachten. De ziekte van Crohn, luidde de diagnose. ,,Zes zware operaties moest ik ondergaan. Erger vond ik het destijds dat ik voor honderd procent werd afgekeurd. Ik raakte er depressief van. Maar met hulp van familie kon ik dat overwinnen. Zowel de ziekte als de depressiviteit ben ik de baas gebleven. Ik heb geleerd positief te denken. Weg met dat eeuwige negativisme. Geen tijd voor negativiteit. Dat zouden politici ook eens moeten leren.’’

Wil je niks missen van Noordhollands Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws