*

Noordhollands Dagblad - Dwalen door blote benenland (13 km)
 

Dwalen door blote benenland (13 km)

Door Ron Amesz - 15-4-2011, 8:57 (Update 15-4-2011, 8:57)

Vooruit, ze verdragen elkaar. Omdat ze nu eenmaal buren zijn. Maar helemaal goed komt het nooit, tussen Hoogwoud en Aartswoud. Zeggen ze. Deze wandeling gaat op verkenningstocht door het randgebied. Op weg naar blotebenenland, want zo heet het.

Het is knap oneerlijk verdeeld in de wereld. Kijk maar in deze groene hoek van de schepping. In Hoogwoud staan de deftige herenhuizen. Van oudsher had je hier de winkels, het raadhuis, de dokter en de notaris. Zó keurig op stand dat ze hun prominente stukje dorpsstraat zelfs de Herenweg noemden. Nee, dan Aartswoud. Vooral werkmanshuisjes onder aan de dijk. Met een paar honderd zielen te klein om een winkel te laten floreren. Werkers en boeren. Altijd bestuurd door de heren uit Hoogwoud, die de Aartswouders wel even vertelden wat goed voor ze was.

Volgens de verhalen was Aartswoud vroeger zó arm dat ze geen geld hadden voor sokken of klompen. Vandaar die naam blotebenenland. Op z’n West-Fries: blôtebieneland.

Bij deze wandeling gaan we via Hoogwoud richting dit achteraf-landje onder aan de Wieringermeerdijk.

De start is bij de Spar in het hart van Hoogwoud, dorp van ruim drieduizend inwoners. Altijd zelfstandig geweest, tot het dertig jaar geleden werd opgenomen in het ’grote’ Opmeer.

Bijzonderheid is dat de Hoogwouders daarna met dezelfde kritiek op ’de hoge heren’ kwamen die voorheen in Aartswoud klonk: onvrede uit onmacht omdat buitenpoorters beslissen over het hebben en houwen van je dorp.

Lopend vanaf de Spar richting de Herenweg valt op hoe goed het haar van de passerende Hoogwouders zit. Logisch, met zó veel kapsalons zó dicht bij elkaar in de dorpskom. Linksaf de Herenweg op, langs de deftige huizen, gebouwd voor de dorpselite van weleer. Even verderop rechtsaf de Groene Wuiver op. Bij de boomkwekerij langs de weg brengen groene takken je ver van december toch in de kerstsfeer.

Wie behoefte heeft aan een tussenstop loopt een klein stukje naar rechts om uit te rusten op de bank die de buurtbewoners voor passanten in het gras hebben neergezet. Een buurtbank, noemen ze het. Symbool van gastvrijheid in de berm.

Maar eigenlijk moeten we de andere kant op, over de Gouw richting Aartswoud. In het verleden was deze hoek het einde van de wereld: ver weg van alles waar het gebeurde. Later bleek dit afgelegen gebied juist een eigen aantrekkingskracht te hebben.

Wie de stad zat was en rust zocht, liet zich verleiden hier een boerderij te restaureren. Met volop ruimte in een oase van groen - en met Amsterdam binnen rijafstand - trok deze hoek nieuwkomers, een doelgroep met ruimere beurzen dan ze hier gewend waren. Indrukwekkende poorten, romantische luiken en royale tuinen onderstrepen dat de bewoners van nu de armoe achter zich hebben gelaten.

Rechtsaf de Braakweg op en dan over het landpad naar De Weere. Bij het dorp eerst een klein stukje naar links, want we onderbreken voor een glas bij het café van Riet Verlaat. Riet is een monument van gastvrijheid. Zestig jaar achter de toog en daarom vertrouweling van verschillende generaties. Wie bij haar aanschuift, warmt zich aan gemoedelijkheid.

Dan de lange, rechte weg terug naar Hoogwoud als slotstuk. Op de hoek van de Gouw trakteren twee passanten ons nog op een hoopvol tafereeltje: een meisje komt met haar hond uit de richting Aartswoud. Het beestje trippelt door het half-natte bermgras. Blote benen uit het blôtebieneland. Een jonge automobilist uit de richting Hoogwoud remt bij om meisje en hond wat beter te kunnen bekijken. Zijn ogen blijven haar nog even volgen.

Komt het misschien tóch nog goed, tussen de dorpen.

JAN VRIEND
Lengte:
13 kilometer
Begin en eindpunt: Spar, Burgemeester Hoogenboomlaan Hoogwoud
Honden: aan de lijn
Horeca: Café Riet Verlaat in De Weere
Het Witte Huis in Hoogwoud
Het Huis van Egmond in Hoogwoud
Openbaar vervoer: Bus 137 vanaf NS station Hoorn, stap in Hoogwoud uit bij de halte Raadhuisstraat

Download hier de routebeschrijving
Draag bij aan dit artikel
Stuur een tip
Stuur een video
Stuur een afbeelding



Stelling

Medische missers openbaar maken

Klachten, berispingen of schorsingen van falende artsen en medische missers bij zorginstellingen zouden op een centraal punt gebundeld moeten worden en toegankelijk moeten zijn voor (toekomstige) patiënten. Dat vraagt PvdA-kamerlid Lea Bouwmeester aan minister Edith Schippers (Volksgezondheid). Volgens Bouwmeester hebben ook artsen belang bij openbaarmaking. ,,Nu is het zo dat mensen de artsen gaan googelen en op allerlei internetfora terecht komen. Wat daar over de artsen geschreven wordt is niet betrouwbaar.’’ Gelijk heeft ze. Van medische missers leren we alleen wat door ze openbaar te maken.

Stelling
Het antwoord van...
Rode Kruis Ziekenhuis
Menno Huikeshoven
Handchirurg
27-10-2014 13:02 Vraag & antwoord

Een 'slapende hand' is een veelvoorkomend verschijnsel. Worden mensen elke nacht wakker van tintelingen in hun vingers, dan is er mogelijk meer aan de hand. Tintelingen in de vingers kunnen wijzen op het carpale-tunnelsyndroom. Handchirurg Menno Huikeshoven van het Rode Kruis Ziekenhuis vertelt over deze aandoening.

Lees verder!