Tijd van het Melkmeisje is voorbij (>3 km)
Gepubliceerd op 20 augustus 10, 09:24 Laatst bijgewerkt op 19 november 10, 06:16Wie Huizen met de auto binnenrijdt kan er niet om heen. De gemeente profileert zich graag als Haven van het Gooi. Huizen is immers een vissersdorp aan de voormalige Zuiderzee. Dat klopt. En toch...
Wie naar het gemeentewapen kijkt ontdekt iets anders. Een vissersdorp met de beeltenis van een melkmeisje in het wapenschild, dat vraagt toch om nadere uitleg. En die is in diverse geschriften terug te vinden.
Huizen is van oorsprong een boerendorp, waarbij de meeste boeren een gemengd bedrijf hadden met akkerbouw en veeteelt. Vanwege de schrale Engen (akkers), zochten de boeren in de negentiende eeuw naar bijverdiensten en die vonden zij in de visserij. Door de aanleg van de haven in 1854 kreeg de visserij meer gestalte, maar de bloeiperiode was slechts zeer kort en op haar top was slechts een kwart van de beroepsbevolking werkzaam in de visserij. Vreemd genoeg is er wel een Vissersbuurt in Huizen. Een toonbeeld van een buurt met gerestaureerde panden, waaronder veel boerderijen. Heel bewust heb ik die buurt echter genegeerd bij mijn rondwandeling door Huizen, want er is nog zoveel fraais elders te ontdekken.
Mijn wandeling start ik in de Kerkstraat bij de Oude Kerk, omdat hier in de omgeving parkeerplaatsen te vinden zijn. Wandelaars moeten er wel rekening mee houden dat op zaterdag de weekmarkt wordt gehouden. Aan het einde van die markt op het Oude Raadhuisplein, wandel ik rechts de Elleboogstraat in en daar op nummer 4 tref ik - iets achteraf gelegen - de eerste boerderij aan op mijn route.
In het dorp zijn de meeste boerderijen - net zoals dit pand - verbouwd. Vaak verbouwd tot meerdere woningen en in een enkel geval omgezet tot een bedrijfspand. Wel zijn er op talloze plekken nog hooibergen te zien. De boerderij van Boerhout in de Koningin Wilhelminastaat 5 doet me denken aan de tijd dat veel Huizers met flessen naar de boer gingen om een paar liter melk te halen. Die melk was nog warm. Later werden de milieuregels steeds strenger en stopte het halen van melk.
Via de E. Ludenstraat beland ik in de Langestraat. Op nummer 46 staat de boerderij van Teeuwiszen. Typisch zo’n voorbeeld van een woonbedrijfspand, waarbij ingespeeld is op de veranderde situatie. Daar werden in het voorste gedeelte vroeger de paarden gehouden, achter werd gewoond. Later werd overgestapt op de kolenhandel. Aan het eind van de straat maak in een scherpe bocht naar links en wandel rustig door de Vijfhoekstraat weer naar het noorden en beland via een doorsteekje van de Kronenburgerstraat in de Valkenaarstraat.
Op de hoek met de Kerkstraat staat de boerderij van Kooij. Met enige fantasie zie ik op de weg de dorsmachine nog aan het werk. Iets verderop vind ik Galerij De Rookerij, een verwijzing naar de visserij. Al haken slaand, zoals een haas door het veld, kom ik via de Taandersstraat terecht op de Molenberg en ga rechtsaf de Hellingstraat in tot de Visserstraat. Daar op de hoek Hellingstraat-Visserstraat staat vermoedelijk het oudste huis van het dorp. Het jaartal 16 is te lezen en daar blijft het bij. Nergens is precies terug te vinden hoe oud dit pand is. Terug maar weer, voorbij de Molenberg schuin links en tegenover museum Het Schoutenhuis wandel ik de Boerensteeg door, en niet alleen vanwege de naam. Via de Schoolstraat kom ik in de Koningin Julianastraat.
Ik ben nu bijna terug op mijn beginpunt, dat bereik ik via de Hulweg en de Oranjeweeshuisstraat. Bij een bezoekje aan de Oude Kerk (nu nog eens in de twee weken open en vanaf volgend jaar iedere zaterdag rond het middaguur) zie ik op de spreekstoel het Melkmeisje terug. De verwijzing dat Huizen toch echt een boerendorp is.
HENK VAN MAANEN
Begin en eindpunt: Oude Kerk, Huizen
Duur wandeling: ongeveer een uur, ruim 3 km
Rolstoelvriendelijk: ja
Parkeren: langs Naarderstraat of Keucheniusstraat (parkeergarages met schijf)
Horeca: bij begin- en eindpunt
