*

Noordhollands Dagblad - Routetip: Wandelen in voorjaar én winter op Soester Eng (ca. 7 km)
 

Routetip: Wandelen in voorjaar én winter op Soester Eng (ca. 7 km)

Door Ron Amesz - 20-1-2012, 9:01 (Update 20-1-2012, 9:01)

Wandeleninnoordholland.nl verlegt de paden. Op verzoek van een grote groep wandelaars publiceren we ook enkele wandelingen buiten de grenzen van de provincie Noord-Holland. Vandaag: de Soester Eng. We wandelen deze middag door Soest. Over Eng en Brink, zogezegd, gewoon omdat dat zo mooi is. Het startpunt is bij het kantoor van de VVV aan de Steenhoffstraat, waar ook een gidsje te verkrijgen is met een beschrijving van deze rondwandeling door Soest.

Het Oude Raadhuis, tegenover de VVV, de rug toekerend, stappen we het Kerkpad op dat ons langs oude boerderijen voert. Via de Korte Melmweg steken we de Van Weedestraat over en slaan de Prins Bernhardlaan in. Daar liggen de percelen grond van kwekerij Tolboom er koud en leeg bij.

Toch is de lente aanwezig, want in de voortuin van een villa bloeien tere roze roosjes en een merel kwettert in de lucht. Maar in een boom in een tuin op de hoek met de Irenelaan brandt nog kerstverlichting. Het is voorjaar én winter.

Na de kruising met de Albert Cuyplaan strekt de noorderlijke Eng zich voor ons uit. Aan de andere kant zoomt de eftelingachtige Witte Burcht het veld af. Rook kringelt op uit de schoorsteen. Er wordt goed gestookt.

Verderop zien we de oude watertoren boven de daken van de Oranjelaan uitpiepen. In één van de woningen buigt een vrouw aan de eettafel met de handen in het haar over haar laptop. Op het trottoir licht een goeddeels kale kerstboom in een met groen plastic omwikkelde pot.

In de watertoren brandt licht. Het water is al lang verdwenen uit het bruinstenen pand. Er wordt nu in gewoond. Kliko’s staan in het gelid voor de ronde pui.

Twee joggers ploeteren voorbij in de regen. Op het open hek voor een huis aan de Anna Paulownalaan hangt een bordje met de tekst ’hek sluiten’. Plassen liggen op het zeil dat over een trampoline is getrokken in één van de voortuinen in de Julianalaan.

We gaan het fietspad op dat ons langs de akkers voert op de Lazarusberg. De korte staken van het gedorste snijmaïs steken in rijen boven de donkere aarde uit. Een paard graast in de wei aan het Chalonhof, waar afgebroken takken herinneren aan de laatste storm.

Een jonge vrouw nadert met een baal hooi in haar armen. Het paard draaft haar vrolijk tegemoet en plukt gulzig plukken van het gedroogde gras uit de bundel.

We wandelen nu aan de andere kant van de Eng en kijken op de achterkant van de indrukwekkende Witte Burchthoeve. Niet veel later dringt het geluid van het verkeer over de Dalweg aan ons op. Dat laten we snel achter ons als we het tunneltje induiken, onder de weg door, rechtdoor lopen en uiteindelijk uitkomen bij de Molenweg. Daar draait aan de einder de molen De Windhond. Hoe mooi.

Over de akkers van de Eng draaft een paard met ruiter. Links in het beeld staat de torenspits van de Oude Kerk en nog meer naar links de toren van de voormalige melkfabriek. In 2010 is op de twintig meter hoogte een torenvalkkast bevestigd.

Op het volkstuinencomplex op de Eng is het stil en leeg. Afdrukken van paardenhoeven staan in het modderige pad dat voert naar de grafheuvel. Het paard stapt nu uit op een perceel met in het midden een bordje ’te koop’.

De schemer valt in. De wieken van de molen staan inmiddels stil en een vrijwilliger vouwt op de gaanderij de zeilen van de wieken op.

We hebben de roodgeschilderde smederij van Rein Tupker aan de Veldweg nu aan onze linkerhand. De smidse wordt binnen warm verlicht. Aan de andere kant van spoorlijn en de Torenstraat voelen we ons betoverd in de schilderachtige Kerkebuurt.

Na een prachtige boerenhoeve in mals groen land, en de uitgelichte Oude Kerk, staan we op het punt waar zes wegen samenkomen. Auto’s remmen en versnellen om de nieuwe dorpslinde in het centrum. Een waar gemotoriseerd ballet.

De voormalige dorpsherberg met ’De drie ringen’ wordt geflankeerd door het oude raadhuis met de hoeden in de gevelsteen. Er is ook een ooievaar afgebeeld op de gevel en dat betekent dat er in het pand een vroedvrouw woont. Ooit.

We keren via de Lange Brinkweg terug. De klok van de Oude Kerk slaat vijf uur. Aan onze rechterkant hebben we zicht op de spoorlijn en de polder die er grijs en mistig bijligt. In huiskamers flikkert het beeld van de televisie. Als we via het Kerkpad weer terug zijn bij het beginpunt is het donker. Het sprookje van Eng en Brink is uit.

Els Blom
Begin- en eindpunt:
VVV Steenhoffstraat Soest
Lengte: ongeveer 7 kilometer
Parkeren: aan de Steenhoffstraat, achter VVV-kantoor
Openbaar vervoer: ook per trein bereikbaar via station Soest en Soest-Zuid
Horeca: op de route liggen verschillende horecagelegenheden

Download hier de routebeschrijving
Draag bij aan dit artikel
Stuur een tip
Stuur een video
Stuur een afbeelding



Stelling

Kabinet had moeten vallen

Het kabinet haalt de kerst, maar daar is dan ook alles mee gezegd. De drie dissidenten bij de PvdA in de Eerste Kamer kunnen alsnog tegen de Zorgwet stemmen. In dat geval worden delen van de wet via een truc toch doorgevoerd: via een Algemene Maatregel van Bestuur. Dat komt wel erg ondemocratisch over. Bovendien is daarmee het vertrouwen tussen VVD en PvdA niet hersteld. Het is wachten op de volgende crisis. Het kabinet had beter kunnen vallen. Dan kunnen de kiezers dit voorjaar tegelijkertijd hun stem uitbrengen voor de provincies en de Tweede Kamer.

Stelling
Het antwoord van...
Westfries Gasthuis
Jeroen Steens
Orthopedisch chirurg
15-12-2014 00:00 Vraag & antwoord

Pijn, stijfheid en functieverlies. Wie last heeft van artrose zal de aandoening met deze kenmerken omschrijven. ,,Artrose is een zeer frequent voorkomende aandoening”, zegt orthopedisch chirurg Jeroen Steens van het Westfriesgasthuis in zijn antwoord op lezersvragen over knieklachten.
Slijtage is maar gedeeltelijk te voorkomen. In beweging blijven en vermindering van overgewicht zijn de belangrijkste factoren die een patiënt zelf kan beïnvloeden.

 

Lees verder!