Het gebeurt me tijdens schaatskampioenschappen, het overvalt me bij uitzendingen van Radio Tour de France. Maar het overkomt me vooral als ik langs Wervershoof rijd: dan gaan de gedachten even terug naar Theo Koomen, de legendarische sportverslaggever die opgroeide in dit West-Friese dorp. Nu het schaatsseizoen weer is begonnen,  klinkt een denkbeeldig startschot voor een wandeling door de straten van zijn jeugd. Een tochtje van dorp en dijk. Theo Koomen dus. Geboren in 1929, bekend geworden als bevlogen sportcommentator achter de radiomicrofoon van de NOS.

Jubelend van enthousiasme leek hij vaderlandse helden naar de overwinning te schreeuwen. Door zijn commentaar te verrijken met een sausje van fantasie, wist hij zelfs de saaiste touretappe of de meest voorspelbare tien kilometerrit nog spannend te maken. Hij jokte niet, nee hij 'trok de waarheid een zondags pak aan', zei hij zelf. Een aanpak die hem ongekend populair maakte. Groot was dan ook de verslagenheid toen hij in 1984 bij eenverkeersongeluk in de Schermer om het leven kwam.

Voor de wandeling parkeren we bij de molen van Wervershoof aan het Zijdwerk. Vervolgens naar de dorpskern, langs het voormalige raadhuis. De gemeente Wervershoof ging op in het grote geheel van Medemblik, maar denk vooral niet dat de chauvinistische Wervershover zich daarin laat ondersneeuwen. Zeker niet. Met een bruisend winkelhart en een actief verenigingsleven houdt het dorp een eigen karakter.

Linksaf de Simon Koopmanstraat in. Hier stond op nummer 44 het huis met de groentewinkel waar Theo opgroeide. Achter de toonbank proefde hij hier van de dorpsverhalen die de koopwaar op smaak brachten. Sfeer als bindmiddel: misschien wel de ideale springplank naar de omroep.

De groentezaak van de familie maakte plaats voor een nieuw huis, waar nu nog een schoonzus van Theo woont. Ga even linksaf de Vok Koomenweg op en dan meteen rechtsaf, waar de Theo Koomenlaan je naar de sportvelden leidt. Sluit daar een minuut je ogen, hoor de Wervershoofse voetbalminnaars elkaar op de velden aanmoedigen en bedenk daar in gedachten het commentaar van hun bekende dorpsgenoot bij. Als je het goed doet, zie je de hoofdmacht van VVW zó in de Arena staan.

Terug naar het nu, terug naar de Simon Koopmanstraat: aan het einde van deze straat rechtsaf langs de Kagerdijk. We lopen onderaan de dijk tot voorbij het bedrijventerrein. Dan de dijk over en verder door de buitendijkse Koopmanspolder. Zó lekker rustig dat onze hoofdpersoon er zelf stil van zou worden. Met de mix van water, dijk, groen en riet laat West-Friesland zich hier van zijn mooiste kant zien. Volg via het parkeerterrein het pad door het groen naar het IJsselmeer en dan via de brug en het strandje terug naar de dijk. Pak bij de rotonde bij de Zeeweg de trap naar beneden en slinger zo terug naar de Dorpsstraat.

Daar staat de indrukwekkend grote kerk waar Theo als jochie droomde van een loopbaan als priester. Of misschien wel paus, want hij hield ervan om groot te denken. Hij volgde zelfs een priesteropleiding, tot de worsteling met het celibaat hem uit het seminarie dreef. ,,Want onder jouw bed horen twee paar schoenen'', kreeg hij te horen. Preken deed hij daarna alleen nog als cabaret-act op landerige zondagochtenden voor collega's in de Tour-karavaan.

Voor we naar de molen teruggaan, nog even Theo zelf gedag zeggen. Zijn graf ligt rechts achteraan op het nieuwe kerkhof, achter de school. De microfoon die jaren als symbool bij zijn rustplaats stond, is weggehaald. In plaats daarvan kwam er een foto om zijn steen. Zijn dochter vertelde me waarom: ,,Hij vond het altijd leuk om herkend te worden.''

JAN VRIEND

Lengte: ongeveer zeven kilometer
Horeca: aan de Dorpsstraat van Wervershoof zijn twee dorpskroegen en zalencentrum Het Fortuyn
Honden: aan de lijn
Openbaar vervoer: vanaf in Hoorn, bus 132
In molen De Hoop is van april tot september weer een tentoonstelling te zien over het leven van Theo Koomen.
Info: www.wervershoofsemolen.nl