Faber gaat weg in een boeiende tijd

foto Dirk Jongejans
Geke Faber laat het dossier over integriteit achter voor haar opvolger.

ZAANSTAD - Burgemeester Geke Faber pakt in. Vandaag is het haar laatste werkdag in Zaanstad. Zelfs die is nog gevuld, tijd om in te pakken is er nauwelijks.

Door Rob Swartr.swart@hollandmediacombinatie.nl - 30-11-2016, 10:00 (Update 30-11-2016, 10:00)

,,De lades zijn zo goed als leeg. Er zitten nog een paar mappen in. Ook die over integriteit en gedragscodes. Eerst dacht ik, zal ik die weggooien? Maar ik laat ze in de la zitten. Dan kan mijn opvolger dat zelf bekijken. Integriteit is nooit klaar, daar moet je aan blijven werken. Toen ik hier kwam werd er met ambtenaren wel aan gewerkt, maar met raadsleden en het college nog niet. Integriteit is een lastig te pakken begrip. Het gaat over morele oordeelsvorming en daar bestaat geen meetlat voor. Wanneer is een organisatie wel integer en wanneer niet? Dat is moeilijk te bepalen en daarom is het een blijvend punt van aandacht.’’

,,Er wordt strakker naar ambtenaren gekeken. Vroeger werden zaken misschien wel eens met de mantel der liefde bedekt, maar nu zitten we er bovenop. Sommige dingen kunnen gewoon niet. Dat geldt natuurlijk ook voor raadsleden. Als zij ergens anders actief zijn, bijvoorbeeld bij een sportvereniging, dan willen zij daar misschien iets voor betekenen. Als er een subsidievraag komt van jouw clubje, hoe doe je dat dan als je raadslid bent? Dat is maar een simpel voorbeeld. Je moet het er continu met elkaar over blijven hebben, dat je niet vanuit je eigen belangen handelt maar voor het algemeen belang.’’

Ondanks de aandacht voor integriteit blijven er praatjes rondgaan over politici met andere belangen.

,,Des te meer reden om het er met elkaar over te hebben. Wanneer is er belangenverstrengeling, wanneer is er de schijn van belangenverstrengeling en hoe kun je dat voorkomen. Geruchten kunnen we de wereld niet uit helpen. Maar als er echt iets aan de hand is, trek dan aan de bel.’’

Ambtenaren zijn beschuldigd van liegen, zelfs tegen de rechtbank.

,,Dat blijven praatjes. Je maakt mij niet wijs dat een rechtbank, met zoveel deskundigheid en onafhankelijkheid, uitspraak doet terwijl er gelogen is door een ambtenaar. Zeker als hij gewaarschuwd is. Dan onderzoekt een rechter toch of er echt gelogen is?’’

De mooiste herinneringen?

,,Een van de leukste dingen vond ik om met kinderen te praten. Elk jaar komen er kinderen hierheen om te praten over vuurwerk. Zij zijn een soort ambassadeurs. Alle achtstegroepers vaardigen leerlingen af die in hun klas dan weer doorvertellen over gevaren en regels. Maar ik heb ook heel veel scholen bezocht en voorgelezen op school. Kinderen zijn heel ontwapenend. Het is trouwens niet eens altijd even makkelijk. Leg aan een schoolklas maar even uit wat een burgemeester eigenlijk doet. Dat is best lastig hoor. Kinderen vragen door tot ze het precies weten. Er zijn er altijd wel een paar die dan ook burgemeester willen worden.’’

,,Honderdjarigen en 65-jarige huwelijken heb ik ook altijd leuk gevonden omdat je dan in korte tijd de hele levensgeschiedenis hoort. Waar mensen vandaan komen, hoe moeizaam het vaak was, de oorlog, de wederopbouw. Er kwam eens een trouwfoto tevoorschijn. De bruid stond er op in een mantelpak en die vrouw zegt dat ze blij was dat ze nog iets kon aanschaffen want ze hadden niks in die periode. Sommige ouderen houden politiek heel goed bij. Soms praat je over verkiezingen in Amerika, soms over dingen die in de straat moeten gebeuren. Ik ben eens bij een honderdjarige geweest, die deed alles nog zelf. Zij woonde in een huis met een tuintje en op tafel stond een laptop. Anders kan ik niet met de kleinkinderen communiceren, zei zij. De verschillen zijn zo groot, maar het zijn altijd leuke ontmoetingen.’’

,,De tijd is omgevlogen. Ik heb de eerste paal geslagen voor het winkelcentrum in Saendelft. Twee jaar later heb ik het geopend. En dan ineens bestaat het alweer vijf jaar.’’

,,Toen ik hier kwam was het dringende verzoek om de eerste periode van zes jaar te blijven en dat heb ik beloofd. Dat vond ik ook terecht na alle wisselingen die hier waren geweest. Dan moet je niet na vier jaar weggaan. Zes jaar is wel een minimum. Daarna heb ik gezegd dat ik wel door wilde gaan, maar geen hele periode meer. Tussen acht en tien jaar is een mooi moment om te vertrekken. Zowel voor de organisatie als voor mijzelf. Negen jaar is een lange tijd om aan de top van een organisatie te zitten. Dan is het tijd voor een andere dynamiek.’’

Waar bent u trots op?

,,Zaanstad staat echt goed op de kaart. Vooral op het gebied van stedelijke vernieuwing. De gracht en winkels daaromheen zie je steeds meer floreren. Je ziet het aan de bezoekersaantallen. Je merkt beweging in de economische ontwikkeling. Ik ben ook trots op de Zaanse Schans. Als je ziet hoe het er negen jaar geleden bij lag en nu, dat is een wereld van verschil. Dat hebben we met Europees en eigen geld gedaan. En het Hembrugterrein, daar hebben we zo gigantisch aan lopen sjorren en trekken. Ik herinner mij mijn kennismakingsbezoek, met een bus over het terrein. Ik zag er prachtige gebouwen die allemaal bijna op instorten stonden. In het ene gebouw was de ME aan het oefenen, in het andere de brandweer. Een puinhoop was het. Het heeft tijd nodig om dan in de ontwikkelingsstand te komen.

,,Zaanstad en Amsterdam zijn heel erg met elkaar verweven. Het is dat het Noordzeekanaal er tussen ligt en de verbindingen onder de grond zijn. Daardoor zie je het niet. Maar hoeveel mensen gaan er dagelijks niet naar werk of school in Amsterdam? Dichter tegen elkaar aangroeien gaat niet, maar wij zijn wel aan het nadenken hoe je vanuit het Noordzeekanaal kunt laten zien dat er een aantrekkelijke stad ligt. Dat kan met het Hembrugterrein en met de Achtersluispolder. Met een prachtige plek als pakhuis De Vrede. Dan kun je wel laten zien dat deze stad zoveel meer te bieden heeft.’’

,,Dan heb ik het nog niet eens over wat er aan de noordkant gebeurt, bij Brokking. Ik ben jaren geleden die enge trappetjes op geklommen. Het was uitgewoond en niet superveilig. Het bezoek was bedoeld om mij te laten zien hoe mooi je er kunt wonen. En ik werd enthousiast, het is een prachtige plek om te wonen.’’

,,Ik ben trots op de toekomstvisie waar ik mee ben begonnen. De stip op de horizon zijn we dat gaan noemen. Door de crisis worden ontwikkelingen nu op een andere manier vorm gegeven. Het gaat niet meer over grote woningbouwlocaties. Het gaat nu organischer en kleinschaliger. Juist daardoor heb je de stip op die horizon nodig. Anders gebeurt er maar wat. Je moet wel met elkaar vasthouden aan het plan en elkaar kritisch blijven volgen. Als de een met een dolenthousiast plan komt, moet iemand anders zeggen dat het toch echt de bedoeling is dat daar een school komt, of een sporthal. Ik ben heel blij met die stip.’’

,,Mensen trekken naar de stad, dat is een ontwikkeling die je niet kunt tegenhouden. Het is zaak dat als gemeente zo zorgvuldig mogelijk te faciliteren. Daar moeten we het in de regio met elkaar over hebben. Ik geloof niet dat dat leidt tot nieuwe gemeentelijke herindeling. Je kunt je wel afvragen of de gemeenten binnen Zaanstreek-Waterland de gewenste schaal hebben. Het is niet voor niets dat Landsmeer zich afvraagt welke samenwerking goed is. Fusie is nooit een doel op zich, moet een logisch gevolg zijn van een ontwikkeling waar je al mee bezig bent.’’

,,We hebben met elkaar veel te regelen. In Haarlemmermeer zijn meer arbeidsplaatsen dan inwoners, precies andersom dan wat wij hebben. Dat vraagt om goede infrastructuur. Alles tezamen zijn het boeiende ontwikkelingen.’’



Reageren

Reageer op dit artikel

Draag bij aan dit artikel
Stuur een tip
Stuur een video
Stuur een afbeelding


Zoek een serieuze relatie in jouw omgeving









Zorgvraag van de week
Jeroen Steens
Orthopedisch chirurg
Westfriesgasthuis
Thema van de week: heupoperaties bij ouderen
Lees verder