GRAFT-DE RIJP - Meer dan een varkensstal, een hooiberg en koeienstal staat er niet. Toch kent Graft-De Rijp de monumentenstatus toe aan de boerderij op het Westeinde nr. 10.

Wie het erf betreedt, ziet er op het eerste gezicht ook geen bijzondere historische waarde in. Maar zodra Raymond Zijp met zijn authentieke vlet aan de achterzijde arriveert, treedt de agrarische tijdmachine in werking. ,,Waar je hier op uitkijkt, dat is de Eilandspolder Oost. Vroeger werd alles met deze schuit vervoerd, zowel het vee als de oogst. Deze is speciaal toegerust op de ondiepe wateren. Met deze geringe diepgang en de krachtige dieselmotor manoeuvreer je moeiteloos door de smalle vaarten heen.''

Raymond (44) is nog maar net op gang gekomen als zijn ouders ten tonele verschijnen: Cees en Dina Zijp. Respectievelijk 84 en 83 jaar oud. De oorspronkelijke bewoners wier voorvaderen hier vijf generaties lang geboerd hebben en het 'het tuinpad van mijn vader' nog met eigen ogen gezien hebben. Want uit die tijd dateert ook het opvallend lage varkensboetje dat direct aan de sloot grenst. Raymond wijst op het kabouterdeurtje aan de achterkant. ,,Daarlangs konden de beesten meteen naar buiten. De varkens scharrelden in de vrije natuur rond.'' Schuin tegenover de varkenskooi staat de hooiberg. ,,Hier gaan met gemak duizend hooibalen in'', verzekert Raymond. Wat opvalt aan de hooiberg, zijn de enorme kieren die als verticale lamellen over de volledige lengte lopen. ,,Dat is om de lucht door te laten. Zodra het hooi binnenkwam, moest het nog extra nadrogen en dan heb je maximale ventilatie nodig. Vandaar die grote luchtdoorlaat.'' Zoals de varkenstal op pure functionaliteit werd gebouwd, werd ook de koeienstal volledig ingericht op rundvee. In een lager gedeelte groeide het jongvee op, zodra ze hun kop stootten, moesten ze verkassen.