Laatste officiële herdenking bij monument op de Mok op Texel

Liselotte Schoo
Kranslegging tijdens de laatste officiële herdenking bij het monument voor de tien vermoorde Texelaars.

TEXEL - Het is zeventig jaar geleden dat de Duitsers 6 april 1945 op de Mok tien Texelaars dood schoten. De belangstelling voor de jaarlijkse herdenking is er niet minder om. Tientallen nabestaanden en belangstellenden woonden maandag de plechtigheid op de Joost Dourleinkazerne bij.

Door Nico Volkerts - 6-4-2015, 16:00 (Update 6-4-2015, 17:03)

De tien mannen waren willekeurig opgepakt als represaille voor de opstand in de nacht van 5 op 6 april van de op Texel gelegerde Georgiërs. Vier anderen wisten onderweg te ontkomen. Cor Kievits, de enige van deze vier die nog in leven is, woonde de herdenking ook bij.

Nieuwe opzet

Het is de laatste keer dat deze zwarte bladzijde uit de Texelse geschiedenis op deze officiële wijze is herdacht. Het Korps Mariniers, dat de herdenking voor de elfde keer organiseerde, trekt zich terug. Aanleiding daarvoor, zo verklaarde luitenant-kolonel Frank Boots, zijn de bezuinigingen bij defensie, waardoor de Joost Dourleinkazerne alleen nog als trainingskamp voor de ’Surface Assault and Training Group’ in gebruik is. ,,De herdenking zal meer persoonlijk van karakter worden’’, aldus Boots.

Herdenken

Burgemeester Francine Giskes vulde dat verder in. ,, We hebben hier vele jaren mogen herdenken. Aanvankelijk op het terrein van de Mok, vanaf 2004 daarbuiten.’’ Op initiatief van toenmalig commandant Aad van Gils werd het huidige monument net buiten de kazerne geplaatst, zodat het voor Texelaars makkelijker te bereiken was. Giskes: ,,Het monument blijft. Iedereen kan er op zijn eigen manier de slachtoffers herdenken.’’ Een officiële herdenking zal op deze plaats niet meer worden gehouden. Giskes: ,,Feitelijk herdenken wij alle slachtoffers op 4 mei in Den Burg.’’ De burgemeester nodigde de aanwezige nabestaanden uit om daarbij aanwezig te zijn. ,,Wij zouden het op prijs stellen als iemand uit uw midden daar het woord wil voeren. Namens het comité 4 en 5 mei bent u daarvoor uitgenodigd.’’

Willekeurige slachtoffers

De burgemeester las de namen op van de tien slachtoffers. ,,Een willekeurige greep uit de Texelse samenleving’’, aldus Giskes., ,,Dit heeft heel veel betekend op Texel. De opstand vormde ook de opmaat van het laatste slagveld van Europa. Pas op 20 mei was het ook hier vrede.’’ Texel besteed daar dit jaar op 20 mei uitgebreid aandacht aan. De burgemeester zei verrast en ook verheugd te zijn door de aanwezigheid van veel kinderen. ,,Zo blijft het verhaal verteld.’’

Een van de tien slachtoffers op 6 april 1945 was Johannes Duinker. Zijn zoon Wim vertelde hoe zijn vader die dag het huis in de Parkstraat verliet. ,,Achteraf bleek dat vertrek definitief.’’ Over het lot van de tien Texelaars was lange tijd niets bekend. ,,Er werd gezegd dat ze naar Amstelveen waren gebracht. Er was nog hoop.’’ Diezelfde dag werd Den Burg zwaar beschoten door de Duitsers. Duinker: ,,Wij hielden ons schuil in de kelder. Veel panden in de Parkstraat werden verwoest. Mijn oom Gijs raakte daarbij zwaar gewond en overleed op 16 mei.’’

Bevrijding

De Canadezen kwamen pas op 20 mei op Texel om de Duitsers. Duinker: ,,Op 22 mei werden de lichamen van mijn vader en de anderen gevonden.’’ Zij waren in een massagraf op de Mok begraven. Duinker: ,,Het zou goed zijn als er tijdens de herdenking op 4 mei ook aandacht wordt geschonken aan de dramatische gevolgen van de Georgische opstand voor Texel.’’

Na de toespraken legden luitenant-kolonel Boots en burgemeester Giskes kransen bij het monument.



Reageren

Reageer op dit artikel

Draag bij aan dit artikel
Stuur een tip
Stuur een video
Stuur een afbeelding


Zoek een serieuze relatie in jouw omgeving









Zorgvraag van de week
Peter Borst
Beddenspecialist
Borst Bedden
Thema van de week: invloed dekbed op kwaliteit nachtrust
Lees verder