LANGEDIJK - Ze beschouwen zich als professionals in de politiek. Maar de wethouders Ilse Overzier en Irma Schrijver van Langedijk kunnen wel degelijk boos worden, en gekwetst. Zeker als hun integriteit in twijfel wordt getrokken.

De affaire rond de Woningbouwvereniging Langedijk, waar zij zouden hebben gepleit een bewoner te laten wonen waar hij woont, zat ze ook in een interview met deze krant nog heel hoog. Het zat hen hoog dat directeur Kees Kwadijk van de WBL de ChristenUnie had verteld dat de wethouders hun positie hadden misbruikt en het zat ze hoog dat dit in deze krant kwam zonder dat ze in hetzelfde artikel mochten reageren.
’Niets vreemds’
Over de zaak zelf: met de afspraak met Kwadijk op die eerste februari was volgens hen niets vreemds. Overzier (Hart voor Langedijk/D66): ,,Gewoon een gesprek op bestuurlijk niveau, zoals dat wel vaker gebeurt. Op de agenda stonden verschillende punten. We besloten met z’n tweeën te gaan omdat Irma sociale zaken in haar portefeuille heeft en wij van meerdere kanten, ook vanuit de eigen organisatie, signalen over een huisuitzetting hadden ontvangen van iemand wiens persoonlijke omstandigheden ik ken. Maar dat was niet de enige reden dat ook ik mee ging. We hebben het ook gehad over het grondprijsbeleid en dat zit in mijn portefeuille.’’
Beide wethouders wilden zeker zijn dat het besluit tot huisuitzetting op de juiste informatie was gebaseerd.
Schrijver (GroenLinks): ,,En als wethouder sociale zaken probeer ik altijd huisuitzettingen te voorkomen, zoek ik altijd naar oplossingen, bijvoorbeeld of via schuldsanering nog iets kan worden opgelost.’’
,,En dat mag ook’’, vult Overzier aan. ,,Je mag het je als wethouder ook aantrekken als een inwoner in de problemen komt. En omdat de woningbouwvereniging het gemeentelijk huisvestingsbeleid uitvoert, is het ook heel terecht bij die vereniging te vragen of de regels zijn gevolgd.’’
Conclusie
Directeur Kwadijk lichtte de zaak toe en de wethouders trokken de conclusie dat de regels juist waren toegepast.
Dan verklaren beiden met klem: ,,De vraag of de betrokken persoon kan blijven zitten in het huis, waarin hij nu zit is niet gesteld. Dat zou ook niet logisch zijn. Het behoort tot de bevoegdheid van het college of het in individuele gevallen wil afwijken van de regels. Het is aan ons daar een besluit over te nemen, niet aan de woningbouwvereniging.’’
Kwadijk meldt in zijn ’feitenrelaas’ dat de wethouders de zaak wel hebben bepleit. Overzier en Schrijver willen op dat relaas niet ingaan: ,,Daarvoor liggen onze waarheden te ver uit elkaar.’’
Wat daarna kwam, heeft de wethouders boos gemaakt en gekwetst. Ze vragen zich bijvoorbeeld af waarom Kwadijk niet naar het Meldpunt Integriteit van de gemeente Langedijk is gestapt, of naar de burgemeester. Maar ook waarom Erica van As van de ChristenUnie deze zaak zo in de openbaarheid heeft gebracht. ,,Ze had ons ook kunnen bellen.’’
Wat ze ’echt naar’ vonden, was dat de ChristenUnie het interpellatieverzoek tijdens de raadsvergadering van dinsdag introk. ,,We hadden heel graag dat debat met de raad willen hebben om zo de feitelijke situatie toe te lichten in plaats van slechts een korte verklaring afleggen. Dan hadden we direct kunnen ontzenuwen dat er sprake was van vriendjespolitiek. Nu blijven we toch met een gevoel van onrechtvaardigheid zitten.’’
Kwaad daglicht
De twee wethouders vinden nog steeds dat ze ten onrechte in een kwaad daglicht zijn gesteld en dat heeft ze gekwetst. Aan de andere kant is wat hen betreft met de verklaring voor de raad de kous af. ,,De kwestie is heel ernstig bij ons binnengekomen, maar we voelen ons geen slachtoffer. De zaken moeten weer hun normale gang krijgen. Er is genoeg te doen.’’
Diverse fracties hebben inmiddels verklaard nog wel over deze zaak te willen spreken. ,,Dat is dan aan de raad’’, is beider reactie. De zaak is voor hen nog niet helemaal afgelopen: de twee wethouders hebben volgende week nog een gesprek met de raad van toezicht van de woningbouwvereniging. ,,Om de lucht van twee kanten te klaren.’’