Afscheid van een goede vriend
Gepubliceerd op 21 december 11, 16:23 Laatst bijgewerkt op 21 december 11, 16:31WIJDEWORMER - Sander Marijnissen is er even stil van. Hij houdt zijn handen voor zijn mond gevouwen en staart vooruit. ,,Het wordt me soms even te veel’’, verklaart de dressuurstalhouder uit Wijdewormer. Vorige week is zijn oude topper Dakota ingeslapen en hij mist het paard enorm. ,,Het is alsof ik afscheid heb genomen van een goede vriend.’’
Dakota zou 28 jaar worden in januari. ,,We hebben hem al sinds hij een veulentje van vijf maanden is.’’ Toen was Marijnissen nog maar dertien jaar oud. ,,Ik reed pony en we zochten naar een goed paard. Dat was geen gemakkelijke opgave. Mijn vader was postbode en enorme financiële mogelijkheden hadden we daarom niet. We moesten roeien met de riemen die we hadden.’’
Marijnissen geloofde in Dakota. ,,Al vanaf dat hij een veulentje was, zagen we er veel potentie in. Hij moest hét toppaard worden. Hij had een natuurlijk evenwicht en balans. Hij was heel lichtvoetig en sierlijk. Bovendien had hij een prachtige bruine vacht.’’ Toen Dakota vier jaar was, reed hij zijn eerste wedstrijd. Vanaf dat moment volgde het ene succes na het andere. ,,Een perfecte combinatie’’, zegt Marijnissen. ,,Zowel in de ZZ-zwaar als in de lichte tour werden we Nederlands kampioen. Toen hebben we de overgang naar de Grand Prix gemaakt.’’
Een tragisch ongeluk maakte vijftien jaar geleden een vroegtijdig einde aan de carrière van het paard. Marijnissen: ,,Dakota was twaalf jaar en volop in de race voor de Olympische Spelen. Met het idee dat we iets goeds voor hem deden, maakten we een extra grote box van vijf bij vijf meter. De grootste fout ooit. Door alle ruimte heeft Dakota zich ’s nachts vastgerold tegen de muur. Hij heeft urenlang liggen vechten en daarmee zijn rug blijvend beschadigd.''
