,,Eén vrouw hing huilend aan de telefoon'', zegt regisseuse Nicolien Herblot van Zembla. ,,Ze is al wat ouder, woont nu nog zelfstandig, maar zal binnen afzienbare tijd naar een zorginstelling moeten verhuizen.'' Meer dan vijftig reacties ontving de redactie van Zembla na de uitzending zondag over gebrekkige ouderenzorg, onder meer in het Purmerendse Novawhere.
In het programma kwamen familieleden van ouderen die in de zorginstelling verblijven aan het woord. Marja Momber uit Purmerend vertelde over wat haar 90-jaar oude moeder daar allemaal moet doorstaan. Dat ze soms met poepvingers aan tafel zit, door het krabben aan de volle luier die begint te jeuken. Foto's en filmbeelden maakte ze ervan. Maar de locatiemanager ontkent dat er sprake is van een structureel probleem.
Het beeld wordt als heel herkenbaar ervaren, niet alleen door de familieleden van ouderen, maar ook door verplegend personeel. Marieke van Santen, redactrice van Zembla, leest een paar reacties voor. ,,Ik ben gestopt uit schaamte'', schrijft een oud-verpleegkundige. ,,Want het was niet mogelijk om ze de zorg te geven waar ze recht op hebben.''
Een zoon schrijft: ,,Ik ben 54 en mijn moeder is 84. Ik heb haar uit het verzorgingstehuis gehaald, omdat de zorg onder de maat was, schaamteloos.'' Een meisje van 18: ,,Ik durf bijna niet meer bij mijn oma op bezoek te gaan, omdat ik het er zo erg vind.''
De zorg schiet tekort, maar het is bijna onmogelijk om daar bij het bestuur van een instelling gehoor voor te vinden. Ook de cliëntenraad is vaak geen optie, omdat deze raden lang niet altijd onafhankelijk zijn.
Meer in het Noordhollands Dagblad van woensdag


