'Even wat geld uit de muur trekken'. Uit een geldautomaat, een flappentap. Het lijkt zo vanzelfsprekend. Je loopt naar het dichtstbijzijnde afgiftepunt van bankbiljetten en de portemonnee is weer rijk gevuld.
Was het maar zo simpel als het klinkt. Grote groepen bewoners van Alkmaar moeten deemoedig aan de cassière vragen: 'Juffrouw, mag ik er iets bijpinnen?' Ze moeten zich wel tot de winkelbediendes wenden omdat er in hun woonwijk geen geldautomaat is.
De Hoef
Lezers hebben ons geattendeerd op het ontbreken van een geldautomaat in hun wijk. Toen de Alkmaarsche Courant vorige week melding maakte van het feit dat men in De Hoef weliswaar twee geldautomaten heeft, maar dat die al langer dan een week buiten werking waren, kwamen er ook brieven uit andere wijken. Zo hebben bij voorbeeld De Bergermeer, het Blaeustratenkwartier, het Rembrandtkwartier, De Vronermeer en het hele dorp Koedijk geen bank en geen enkele geldautomaat.
De afstanden die mensen soms afleggen om over contant geld te beschikken, liegen er niet om. Zo moeten bij voorbeeld bewoners van Koedijk naar het winkelcentrum bij de Broeker Veiling of naar het winkelcentrum Daalmeer.
Voor wie jonge spieren heeft, is dat geen probleem, maar grijzende Alkmaarders, die toch zelfstandig willen blijven wonen, worden bijna de auto in gedwongen.
Klacht van de lezers is dat de servicegraad van de banken een dieptepunt bereikt heeft. 'Waarom verlenen de banken geen diensten in dit soort wijken, waar toch fikse aantallen inwoners leven? Is het de opmaat voor het cashloze tijdperk? Willen banken het gebruik van munten en biljetten ontmoedigen omdat ze aan het 'muurverkeer' geen sou aan verdienen? Omdat ze wel aan een transactie per pinpas verdienen? Omdat ze dan steeds minder van die muurkluizen hoeven te vullen? Worden de automaten wellicht te vaak geskimd?''
Meer in de Alkmaarsche Courant van woensdag 10 maart
