Feest was het. Eén groot feest. ,,Zie je wel'', riep iedereen tegen iedereen die het maar wilde horen. ,,Zie je wel. Hier is zó'n behoefte aan. Dit hebben we zó gemist.''
Maar definieer dat 'dit' nou maar eens. Datgene wat zo'n vijfhonderd man kennelijk al jaren in geen enkele andere kroeg in Alkmaar meer weet te vinden. Zo druk was het zaterdagmiddag en -avond op de reünie van café De Kaasbeurs. Van twee tot acht was het een komen en gaan. Van mensen op behoorlijk hoge leeftijd tot dertigers.
Het was ook een wonder om te zien hoezeer mensen De Kaasbeurs in hun hart hebben gesloten en ze vast zijn blijven houden aan relikwieën uit die oude kroeg aan het Waagplein. Schilderijen uit het oude café, een lantaarn die naast de voordeur hing. Telkens ging een gejuich op als weer iemand met een stuk interieur binnen kwam, in oktober 2000 gered uit de puinbak van de sloper, sindsdien thuis gekoesterd.
Meer in de Alkmaarsche Courant van maandag 16 maart
