The long & dangerous sea (Pias) ****
Probeer het maar eens uit. Laat dit tweede album van Moke horen aan popkenners en vraag ze van welke band deze cd is.
Menigeen zal met overtuiging Echo & The Bunnymen zeggen. Is dat erg? Ach, er zijn slechtere bands, zacht uitgedrukt. Op 'The long & dangerous sea' ontbreken de stampers die het debuut 'Shorland' (2007) van deze Amsterdamse band tot zo'n beetje het beste Britpopalbum van de afgelopen jaren maakte.
Dat lijkt een verlies en dat is het niet. Moke heeft onder leiding van de Noord-Ierse zanger/gitarist Felix Maginn de diepte opgezocht en gevonden. De muziek is weliswaar minder hapklaar, maar wel gedurfder en gelaagder, waardoor de cd na elke beluistering beter wordt.
Moke toont ambities. Huurde vijftien violisten/cellisten in, liet Benjamin Herman een partijtje sax blazen en vroeg Anton Corbijn voor de hoesfoto. En die heeft exact dezelfde sfeer als die van de covers van de eerste vier platen van... juist, Echo & the Bunnymen. Liefhebbers weten genoeg.
Fred Hoogendoorn
Website Moke
Luister hieronder naar een fragment van The long & Dangerous Sea
