Foto Jurriaan Geldermans

Handen en tanden tekort in Rue de la Plume (Alkmaar)

Omdat iemand het moet doen, prikt culinair redacteur Jurriaan Geldermans wekelijks een vorkje buiten de deur en geeft hij zijn ongezouten oordeel over prijs en kwaliteit. Vandaag Rue de la Plume in Alkmaar. Het resultaat: 8,5.

Een restaurant is een vreemd ding. In die zin dat het gekunsteld is een ruimte helemaal in te richten voor slechts één doel: eten en drinken. Je kunt er toch een bredere bestemming aan geven?

Dat is precies wat chef-kok Eric Smit en zijn partner/sommelier Jan-Martijn Stout hebben gedaan met hun pand in de Alkmaarse Veerstraat (Rue de la plume in het Frans). Een flinke ruimte, opgedeeld in een restaurant (een kwart, pak ‘m beet), de keuken, bar en stamtafel (de helft ongeveer) en een wijnwinkel (het resterende kwart – klopt het nu?). ‘Onze wijnkaart is onze winkel’, staat er dan ook op de menukaart. En zo is het, want je kunt er vanuit het restaurant zo inlopen, al dan niet met Jan-Martijn in je kielzog, om er een fles uit te zoeken. Voor thuis of aan tafel. In dat laatste geval, betaal je vijftien euro extra aan kurkengeld, zoals dat heet. Is dat duur? Nee, helemaal niet, want als je in de winkel (dus ook hier) een fles koopt voor zeg maar 20 euro, heb je een hele beste te pakken. Die zou normaal in een eetgelegenheid al gauw 80 euro doen, en hier dus maar 35 pietermannen (bijna Sinterklaas…).

Het leuke is dat ook die wijnwinkel weer is opgedeeld, want daarvan is de helft vergeven aan Jantine Ranzijn. Een vrolijke kunstenares, die stoelen bekleedt en schilderijen maakt en lampen versiert en die tevens garant stond voor de inrichting van Rue de la Plume.

Dat alles mag echter niet te veel afleiden van de verrichtingen van chef Eric. Want die Smit is een ouderwetse kok. Wat dat wil zeggen? Dat-ie heel hoog op smaak kookt, waardoor werkelijk álles lekker wordt. En op basis daarvan kan-ie dan weer zijn nek uitsteken door gedurfde combinaties te serveren, zoals kalfsvlees met palingsaus of soep met een loempia erin.

Maar eerst de gevogeltemousse met een chutney van pompoen (11,50 euro). Gastvrouw Marit, één en al charme, serveert de entree als een taartje van filodeeg, op een toef sla en met wat torentjes chutney rondom. Erg sierlijk, vooral ook omdat tussen die filoblaadjes de intens hartige en tevens iets rokige mousse zit. Noem het een stapeltompoes. Je hebt dan een knappertje tegenover de zalfzachte paté, met zoetzure frisheid dankzij de pompoen en bitters van de sla met kruidendressing.

Gewaagd is de soep van aardappel en aardpeer, met een loempia van oosterse gamba’s (9,50). Goedbeschouwd twee gerechtjes ineen en de chef had ze ook beter zo kunnen presenteren. De soep zelf is voortreffelijk, met die lichte artisjoktonen van de aardpeer en verder room en vers kruid. En ook de pangsit is prima: lekker pittig en tjokvol schaaldieren. De combinatie is echter minder dan de som der delen, om maar eens ingewikkeld te doen. Want dat loempiaatje laat zich moeilijk snijden in de soep. Zeker omdat-ie op den duur slapper wordt. En áls je dan een hapje hebt afgesneden (men bediene zich hier van vork en mes én lepel tegelijk, waardoor je handen tekort hebt) dan drukt de pittige vulling de smaak van de soep weg. Jammer.

Het hoofdgerecht van zuurkool, zoete aardappelen, zalm en saucijs (!) is de revanche. De choucroute kookt Smit steevast in een fles Tokay pinot gris (uit de winkel van Jan-Martijn, da’s makkelijk kokkerellen;-). Dan wordt de boel gedraaid met zoete piepers, olijfolie en een slok room, waardoor de stuursheid van de zuurkool plaatsmaakt voor een weelderige volheid. De vis erbij doet het perfect, de eigen saucijs van kalf bijkans nog beter en het ensemble, aaneengesmeed door een milde mosterdsaus, is echt top.

Is er nog ruimte voor een toet? Nou vooruit, een hapje dan. Van Erics taartje van appel en rozijnen, tijm en karamel. Geen traditionele appeltaart, maar een zachte koek als bodem, met daarop ingekookte room met perenlikeur en stukjes fruit. En terwijl het gros van de chefs nog naneuzelt met aarbeien in de winter, geeft Smit er gewoon takjes tijm bij, die de hele toet optillen. Geen handen maar tanden tekort nu!

Zeg, Eric en Jan-Martijn: als jullie nou ook eens een bed neerzetten in die zaak?!

Jurriaan Geldermans
Rue de la Plume, Veerstraat 22 in Alkmaar,  072 – 5201212, www.ruedelaplume.nl.
Voor reacties en tips: overdetong@nhd.nl
Archief: www.noordhollandsdagblad.nl/nieuws/extra/overdetong/